Ignis Fatuus -

Watchful eyes of a curious kind

Yearning for the touch, the taste of her skin

Lusting for the embrace of another

Your soul is damned forever

Crushed with the brimstone

This is all you will come to know

As will the world

All will fall to their knees

And worship me

I am with a heavy heart

Clutching onto this memory

Their faces shone as brightly as the sun

Feeling the warm grains neath my feet

My hands, my eyes have seen the ghastly horrors

That it forced me to commit

This atrocity is his to share

But I am naught without my own fault

Take the blame

No one will believe you

Take the shame

For all the foul deeds you do

Fret not as I will restore your life!

But first you must grasp the blade

No!

Their faces beckon beyond the grave

For now they forgive me

And beckon me to the highest tower

I gave in once.

Not again

Your deceitful words will go undefined

These hollow words, this hallowed heart

Shall be rid of your deceitful nature

This changes nothing!

Your soul is corrupt as they come

You forget that your vessel is in my hands

You are but a toy while i bide my time

Why should I not hate mine enemies―if I «love» them does that not place me at

their mercy?

Better to reign in the inferno

Than to serve at the hands of callousness

That emperor, who sways

The realm of sorrow, at mid breast from the ice

Stood forth;

and I in stature am more like

A giant, than the giants are in his arms.

Mark now how great that whole must be, which suits

Which suits…

If he were beautiful

As he is hideous now,

and yet did he dare

To scowl upon his Maker,

May all our misery flow.

FLOW.

Waakzame ogen van een nieuwsgierig soort

Verlangen naar de aanraking, de smaak van haar huid

Verlangen naar de omhelzing van een ander

Je ziel is voor altijd verdoemd

Verpletterd met de zwavel

Dit is alles wat je te weten komt

Net als de wereld

Allen zullen op hun knieën vallen

En aanbid mij

Ik ben met een bezwaard hart

Geklampt aan deze herinnering

Hun gezichten straalden zo helder als de zon

Ik voel de warme korrels onder mijn voeten

Mijn handen, mijn ogen hebben de gruwelijke verschrikkingen gezien

Dat het me dwong om me te binden

Deze gruweldaad is van hem om te delen

Maar ik ben niets zonder mijn eigen schuld

De schuld op zich nemen

Niemand zal je geloven

Neem de schaamte

Voor alle slechte daden die je doet

Maak je geen zorgen, want ik zal je leven herstellen!

Maar eerst moet je het mes vastpakken

Nee!

Hun gezichten lonken voorbij het graf

Voor nu vergeven ze me

En wenk me naar de hoogste toren

Ik heb een keer toegegeven.

Niet weer

Je bedrieglijke woorden zullen ongedefinieerd blijven

Deze holle woorden, dit heilige hart

Zal verlost zijn van je bedrieglijke aard

Dit verandert niets!

Je ziel is verdorven als ze komen

Je vergeet dat je schip in mijn handen is

Je bent maar een speeltje terwijl ik mijn tijd afwacht

Waarom zou ik mijn vijanden niet haten - als ik ze 'liefheb', betekent dat niet dat ik dat ben

hun genade?

Het is beter om te regeren in het inferno

Dan om te dienen in de handen van ongevoeligheid

Die keizer, die zwaait

Het rijk van verdriet, midden op de borst van het ijs

Stond naar voren;

en ik ben meer van gestalte

Een reus, dan zijn de reuzen in zijn armen.

Let nu op hoe geweldig dat geheel moet zijn, wat past

Welke past bij...

Als hij mooi was

Omdat hij nu afschuwelijk is,

en toch durfde hij

Om zijn Maker boos te maken,

Moge al onze ellende stromen.

STROOM.