The Arabesque - Luminaria

I’m shattered, in pieces

And lost in the ice abyss.

I am biting my numb lips

The arabesque of hurting.

Hiding all of the visions

Under the curtain of despair

Swallowing bitter experience

I am

(You're)

A sea of cold flames

Masterpiece of force

Art of sacred rules

You never defrost?

Fever atmosphere, diverging thoughts,

A melody of discords, phariseean love.

I’m an empty shell

Echos' treasury

Dancing on the waves

Memories among storm’s insanity

All falling leaves

Won’t remind you of me

This punitive… sounds

This blazing… eyes

This bitter… words

Still wish I had died.

But I’ll sank

A million times

In the sea of cold flames.

Still alive.

Is the pain infinitive…

Then I am really shattered

Laying on your arras body

In this ancillary position

Like a burnt offering.

Sweat covered my forehead

Hands tied up in embrace

Tongues of burning pleasure

I am

You ornate me

With your design of power.

The complex mosaic

Of an interior movement.

The intricate czardas dance

Pleasure and suffer.

You’re sea of vivid flames

I am panchromatic matter.

A masterpiece of love

The arabesque of suffer.

I’ll swim a million times

In plurima incendia.

Later, disobidient, go inshore.

Spend hours waiting

In the antechamber

Of your grace.

Finally look for an antidote.

You’re sea of vivid flames

I am panchromatic matter.

A masterpiece of love

The arabesque of suffer.

Ik ben verbrijzeld, in stukken

En verloren in de ijsafgrond.

Ik bijt op mijn gevoelloze lippen

De arabesk van pijn doen.

Alle visioenen verbergen

Onder het gordijn van wanhoop

Bittere ervaring slikken

Ik ben

(Jij bent)

Een zee van koude vlammen

Meesterwerk van kracht

Kunst van heilige regels

Ontdooi je nooit?

Koortsatmosfeer, uiteenlopende gedachten,

Een melodie van tweedracht, farizeese liefde.

Ik ben een lege huls

Echo's schatkist

Dansen op de golven

Herinneringen onder de waanzin van de storm

Allemaal vallende bladeren

Zal je niet aan mij herinneren

Deze bestraffende… klinkt

Deze vlammende... ogen

Deze bittere... woorden

Ik wou nog steeds dat ik dood was.

Maar ik zal zinken

Een miljoen keer

In de zee van koude vlammen.

Nog steeds in leven.

Is de pijn infinitief...

Dan ben ik echt kapot

Liggend op je arras lichaam

In deze nevenfunctie

Als een brandoffer.

Zweet bedekte mijn voorhoofd

Handen vastgebonden in omhelzing

Tongen van brandend plezier

Ik ben

Je siert me

Met uw ontwerp van kracht.

Het complexe mozaïek

Van een innerlijke beweging.

De ingewikkelde czardas-dans

Plezier en lijden.

Je bent een zee van levendige vlammen

Ik ben panchromatische materie.

Een meesterwerk van liefde

De arabesk van lijden.

Ik zal een miljoen keer zwemmen

In plurima incendia.

Later, ongehoorzaam, ga naar de kust.

Uren wachten

In de voorkamer

Van uw genade.

Zoek ten slotte naar een tegengif.

Je bent een zee van levendige vlammen

Ik ben panchromatische materie.

Een meesterwerk van liefde

De arabesk van lijden.