BRUISES - Luke Christopher

You won’t be scared of the big bad wolf

If your house’s always made of bricks, and so it is

She let the wrong man come inside

'Cause the house was only built of sticks as a kid

She had to blossom in the shade, problem became

The only thing she knew about herself was her name

And so she struggled with the embarrassment and the shame

And now she’s scared of love 'cause she remembers her pain

She remembers the way, she remembers the day

She was scared to tell her father 'cause of what he would say

And 'cause of that she still dealing with it today

I could swear that there’s some bruises that ain’t going away

Ooh, she got bruises, hey

They never went away

Bruises, yeah

They never went away

Ooh, I’m gon' heal you, baby

I will make sure you can love again

I met her when she was seventeen and I was up by a year

She hadn’t told me why I couldn’t whisper words in her ear

And why whenever I would kiss her, she would quiver with fear

And how I, even when she laughed, I could still see her tear

But man, she so beautiful and I want her to know it

So when she finally told me, man, I fucking exploded

I take a gun to a nigga, in a second unloaded

Who the fuck would have a child and in a second disown it?

Not to mention what you did to a woman’s emotions

How every day, she got to walk the hall and keep her composure

How the past brings emotions even when she gets older

Thanks to you, motherfucker, I can’t barely even hold her

Ooh, she got bruises, hey

They never went away

Bruises, yeah

They never went away

Ooh, I’m gon' heal you, baby

I will make sure you can love again

I’m gon' heal you, baby

I will make sure you can love again

Je zult niet bang zijn voor de grote boze wolf

Als je huis altijd van bakstenen is gemaakt, en dat is het ook

Ze liet de verkeerde man binnenkomen

Omdat het huis als kind alleen van stokken was gebouwd

Ze moest in de schaduw bloeien, het probleem werd

Het enige wat ze van zichzelf wist, was haar naam

En dus worstelde ze met de schaamte en de schaamte

En nu is ze bang voor liefde omdat ze zich haar pijn herinnert

Ze herinnert zich de weg, ze herinnert zich de dag

Ze was bang om het haar vader te vertellen vanwege wat hij zou zeggen

En daarom heeft ze er vandaag nog steeds mee te maken

Ik zou zweren dat er wat blauwe plekken zijn die niet weggaan

Ooh, ze heeft blauwe plekken, hey

Ze zijn nooit weggegaan

Kneuzingen, ja

Ze zijn nooit weggegaan

Ooh, ik ga je genezen, schat

Ik zal ervoor zorgen dat je weer kunt liefhebben

Ik ontmoette haar toen ze zeventien was en ik was een jaar ouder

Ze had me niet verteld waarom ik geen woorden in haar oor kon fluisteren

En waarom wanneer ik haar zou kussen, ze zou trillen van angst?

En hoe ik, zelfs toen ze lachte, nog steeds haar tranen kon zien

Maar man, ze is zo mooi en ik wil dat ze het weet

Dus toen ze me eindelijk vertelde, man, explodeerde ik verdomme

Ik neem een ​​pistool naar een nigga, in een seconde gelost

Wie zou verdomme een kind hebben en het in een oogwenk verloochenen?

Om nog maar te zwijgen over wat je met de emoties van een vrouw hebt gedaan

Hoe ze elke dag door de gang kon lopen en haar kalmte kon bewaren

Hoe het verleden emoties met zich meebrengt, zelfs als ze ouder wordt

Dankzij jou, klootzak, kan ik haar amper vasthouden

Ooh, ze heeft blauwe plekken, hey

Ze zijn nooit weggegaan

Kneuzingen, ja

Ze zijn nooit weggegaan

Ooh, ik ga je genezen, schat

Ik zal ervoor zorgen dat je weer kunt liefhebben

Ik ga je genezen, schat

Ik zal ervoor zorgen dat je weer kunt liefhebben