Desolation - Lucy Furr

Days feel like years, it’s the reason for my aging

And there’s no escape in here

Sitting on the floor, surrounded by ashes and empty glasses

I wonder: how low will i go?

Why should i smile?

How long is this fuckin' life?

Shall i close my eyes or keep them opened?

There’s no point in asking these questions, i should just act and do something

to start the change

There’s no point in asking these questions, i should just act…

to start the change

how low will i go?

It’s my only question, I’m craven and i just keep wondering:

how low will i go?

I’m a coward and i just still standing

Years fell like days, it’s the reason for my stillness

I’ve built stuff with no projects

Sitting on the floor, surrounded by ashes and empty glasses

how low will i go?

It’s my only question, I’m craven and i just keep wondering:

how low will i go?

I’m a coward and i just still standing

how low will i go?

It’s my only question, I’m craven and i just keep wondering:

how low will i go?

I’m a coward and i just still standing

Caught between two forces, the only thing i see is desolation

Neither up nor down, the pressure halts me there

And there’s no space for thinking

Except for just one question: how low will i go?

Dagen voelen als jaren, het is de reden voor mijn veroudering

En hier is geen ontsnappen aan

Zittend op de grond, omgeven door as en lege glazen

Ik vraag me af: hoe laag zal ik gaan?

Waarom zou ik moeten glimlachen?

Hoe lang is dit verdomde leven?

Zal ik mijn ogen sluiten of open houden?

Het heeft geen zin om deze vragen te stellen, ik moet gewoon handelen en iets doen

om de wijziging te starten

Het heeft geen zin om deze vragen te stellen, ik zou gewoon moeten handelen...

om de wijziging te starten

hoe laag zal ik gaan?

Het is mijn enige vraag, ik ben laf en ik blijf me afvragen:

hoe laag zal ik gaan?

Ik ben een lafaard en ik sta gewoon nog overeind

Jaren vielen als dagen, het is de reden voor mijn stilte

Ik heb dingen gebouwd zonder projecten

Zittend op de grond, omgeven door as en lege glazen

hoe laag zal ik gaan?

Het is mijn enige vraag, ik ben laf en ik blijf me afvragen:

hoe laag zal ik gaan?

Ik ben een lafaard en ik sta gewoon nog overeind

hoe laag zal ik gaan?

Het is mijn enige vraag, ik ben laf en ik blijf me afvragen:

hoe laag zal ik gaan?

Ik ben een lafaard en ik sta gewoon nog overeind

Gevangen tussen twee krachten, is het enige wat ik zie verwoesting

Noch omhoog noch omlaag, de druk houdt me daar tegen

En er is geen ruimte om na te denken

Behalve één vraag: hoe laag zal ik gaan?