7 Soldi - Luca Dirisio

Sette soldi di gioia

Mi farai felice

Ti ho mai detto che penso

Ne sarai felice

Foglio e semi per farmi rinascere

Api e grano dorato

Per vivere

Vivo accanto al deserto

Ma mi sento vivo

Sudo quello che posso

Ne vado fiero

Ho sei figli che più biondi non si può

E la mia moglie somiglia a un angelo

Hai mai calpestato il mais?

Forse non lo farai mai

Dì di no

Dì di no

Ma a me basta tutto quello che ho

Senza prendere di più

Tu domanda e io ti risponderò

Lascia che io resti qui

Troppo lento per poter correre

Voglio vivere e sparire

Con i grilli e sotto i raggi del sole

Terra che chiede aiuto

Ma che non si fida

Che ti dona salute e callu sulle dita

Porta frutti ed il fresco degli alberi

Vino rosso e leggende incantevoli

Alba che ti avvicini

Dura un pò più a lungo

Chiedu scusa alle sstelle

E parla col tramonto

Temo il tempo che passa e il freddo che verrà

Ho paura dell’uomo, della città

Che ama lusso e vanità

E distrugge ovunque va

Dì di no

Dì di no

Ma a me basta tutto quello che ho

Senza prendere di più

Tu domanda e io ti risponderò

Lascia che io resti qui

Troppo lento per poter correre

Voglio vivere e sparire

Con i grilli e sotto i raggi del sole

Dì di no

Dì di no

Ma a me basta tutto quello che ho

Senza prendere di più

Tu domanda e io ti riponderò

Lascia che io resti qui

Troppo lento per poter correre

Voglio vivere e sparire

Con i grilli e i raggi del sole

Voglio vivere e sparire

Con i grilli e sotto i raggi del sole

(Grazie a Marco per questo testo)

Zeven sous van vreugde

Je zult me ​​blij maken

Heb ik je ooit verteld wat ik denk?

Je wordt er blij van

Blad en zaden om me herboren te maken

Bijen en gouden tarwe

Leven

Ik woon naast de woestijn

Maar ik voel me levend

Ik zweet wat ik kan

ik ben er trots op

Ik heb zes kinderen die niet blonder kunnen worden

En mijn vrouw ziet eruit als een engel

Heb je ooit op maïs getrapt?

Misschien zal je dat nooit doen

Zeg nee

Zeg nee

Maar alles wat ik heb is genoeg voor mij

Zonder meer te nemen

Jij vraagt ​​en ik zal je antwoorden

Laat me hier blijven

Te traag om te rennen

Ik wil leven en verdwijnen

Met krekels en onder de zonnestralen

Aarde vraagt ​​om hulp

Maar wie vertrouwt niet?

Dat geeft je gezondheid en eelt op je vingers

Het draagt ​​vrucht en de koelte van de bomen

Rode wijn en betoverende legendes

Dageraad die je nadert

Het duurt wat langer

Excuses aan de sterren

En spreek met de zonsondergang

Ik vrees het verstrijken van de tijd en de kou die zal komen

Ik ben bang voor de mens, voor de stad

Wie houdt van luxe en ijdelheid

En het vernietigt waar het ook gaat

Zeg nee

Zeg nee

Maar alles wat ik heb is genoeg voor mij

Zonder meer te nemen

Jij vraagt ​​en ik zal je antwoorden

Laat me hier blijven

Te traag om te rennen

Ik wil leven en verdwijnen

Met krekels en onder de zonnestralen

Zeg nee

Zeg nee

Maar alles wat ik heb is genoeg voor mij

Zonder meer te nemen

Jij vraagt ​​en ik zal je antwoorden

Laat me hier blijven

Te traag om te rennen

Ik wil leven en verdwijnen

Met krekels en de stralen van de zon

Ik wil leven en verdwijnen

Met krekels en onder de zonnestralen

(Met dank aan Marco voor deze tekst)