Still Life - Lowly

Dive into this still life

Embrace it as you lose the thread

I’m the only one to witness your downfall

For centuries we’ve been running late

Over and over again

But right there on the following page

I can see it come to an end

It’s where I’m heading now

Do I frustrate you?

she said

I really don’t mean to

We’re merely lucky collections of particles and some stick together more than

others

Maybe our’s are not supposed to catch on

My thoughts and considerations are drops in an ocean and my body is a shell

very close to

The one you are wearing

So why think about more than that?

Stretching out this thing gives me purpose, she said

And I will create something within that, that makes me happy

Lives would pass in sailing cities

There on our fabricated islands

And the memories distort before I can tell

For centuries they’ve been fading

Over and over again

But right there on the following page

I can see it come to an end

It’s where I’m heading now

So maybe you should give this stretched out thing to someone else, he said

Right now it repels me like I am made of its complete opposite matter

I could reinvent myself and create a different surface to stay under

One that you recognize, and you are familiar with, but I am pretty sure it will

not be a

Sustainable solution

All I want is to be free, even if that means I will have nothing to distract me

So what will make you free?

She asked

To rely on nobody’s affection and only know that your work is a distraction

from the fact that

There is no purpose?

Purpose.

Purpose.

Purpose

Duik in dit stilleven

Omarm het terwijl je de draad kwijtraakt

Ik ben de enige die getuige is van je ondergang

Al eeuwen zijn we te laat

Opnieuw en opnieuw

Maar daar op de volgende pagina

Ik zie het tot een einde komen

Het is waar ik nu naar toe ga

Frustreer ik je?

ze zei

Ik wil echt niet

We zijn slechts gelukkige verzamelingen van deeltjes en sommige blijven meer bij elkaar dan

anderen

Misschien moeten die van ons niet aanslaan

Mijn gedachten en overwegingen zijn druppels in een oceaan en mijn lichaam is een schelp

erg dicht bij

Degene die je draagt

Dus waarom zou u aan meer dan dat denken?

Dit ding uitrekken geeft me een doel, zei ze:

En daarbinnen zal ik iets creëren waar ik blij van word

Levens zouden voorbij gaan in zeilsteden

Daar op onze verzonnen eilanden

En de herinneringen vervormen voordat ik het kan zien

Eeuwenlang zijn ze aan het vervagen

Opnieuw en opnieuw

Maar daar op de volgende pagina

Ik zie het tot een einde komen

Het is waar ik nu naar toe ga

Dus misschien moet je dit uitgestrekte ding aan iemand anders geven, zei hij

Op dit moment stoot het me af alsof ik gemaakt ben van zijn compleet tegenovergestelde materie

Ik zou mezelf opnieuw kunnen uitvinden en een ander oppervlak kunnen creëren om onder te blijven

Een die je herkent en waarmee je bekend bent, maar ik ben er vrij zeker van dat hij dat ook zal doen

niet zijn

Duurzame oplossing

Het enige wat ik wil is vrij zijn, zelfs als dat betekent dat ik niets heb om me af te leiden

Dus wat maakt je vrij?

Zij vroeg

Vertrouwen op niemands genegenheid en alleen weten dat je werk een afleiding is

van het feit dat

Er is geen doel?

Doel.

Doel.

Doel