Rosary - Louis Johnson

Well I met her in the Sangre de Cristo Mountains

And she was kneeling at a cross about to pray

And I overheard each word she was praying

And I fell in love with Rosary that way

Each day at sundown I cross the border down to Juarez Mexico

In some dark alley, a federale sells me just what I need so

He calls it chiva, I call it medicine, to take away the pain

That’s been in my heart since she left me like a sparrow in the rain

And I never thought she’d ever want to leave me

But each night I played my music in those bars

And all alone she’d pray and light another candle

While her young soft heart grew hard from all the scars

Each day at sundown I cross the border down to Juarez Mexico

In some dark alley, a federale sells me just what I need so

He calls it heroin, I call it medicine, to take away the pain

That’s been in my heart since she left me like a sparrow in the rain

She says there’s nothin' that I can do to be forgiven

And that I lied and her love is not for me

Well I’ll admit there were so many other women

But my heart cries out, «te quiro, Rosary»

Each day at sundown I cross the border down to Juarez Mexico

Nou, ik ontmoette haar in het Sangre de Cristo-gebergte

En ze knielde bij een kruis op het punt om te bidden

En ik hoorde elk woord dat ze aan het bidden was

En op die manier werd ik verliefd op Rozenkrans

Elke dag bij zonsondergang steek ik de grens over naar Juarez Mexico

In een donker steegje verkoopt een federale me precies wat ik nodig heb

Hij noemt het chiva, ik noem het medicijn, om de pijn weg te nemen

Dat zit in mijn hart sinds ze me achterliet als een mus in de regen

En ik had nooit gedacht dat ze me ooit zou willen verlaten

Maar elke avond draaide ik mijn muziek in die bars

En helemaal alleen zou ze bidden en nog een kaars aansteken

Terwijl haar jonge zachte hart hard werd van alle littekens

Elke dag bij zonsondergang steek ik de grens over naar Juarez Mexico

In een donker steegje verkoopt een federale me precies wat ik nodig heb

Hij noemt het heroïne, ik noem het medicijn, om de pijn weg te nemen

Dat zit in mijn hart sinds ze me achterliet als een mus in de regen

Ze zegt dat ik niets kan doen om vergeven te worden

En dat ik loog en dat haar liefde niet voor mij is

Nou, ik geef toe dat er zoveel andere vrouwen waren

Maar mijn hart schreeuwt het uit, «te quiro, Rozenkrans»

Elke dag bij zonsondergang steek ik de grens over naar Juarez Mexico