Pas cassé - Louis Bertignac

Non!

Non!

Non!

Il est pass, le temps des roses, un nouveau train est sur les rails.

On nous raconte les mmes choses, plus ou moins.

Le pass s’appelle demain…

Il est pass, le temps des roses, entre le chmage et la prose.

On va garder les mmes amours, plus ou moins.

Le dsir s’appelle demain…

Soixante-six saisons passes sans histoire, pas cass…

Petit amour, petite chose, petite fille, petit travail.

Petit sourire, petit jouet, jouet peut-tre mais pas cass, pas cass…

Il est pass, le temps des roses, petite pluie sur un vitrail.

Dans les miroirs, les mmes choses, plus ou moins.

Les mmes jouets du lendemain…

Soixante-six saisons passes sans piti… Pas cass.

Petit amour, petite chose, petite fille, petit travail.

Petit sourire, petit jouet, jouet peut-tre mais pas cass, pas cass…

Non!

Pas cass…

Neen!

Neen!

Neen!

Het is voorbij, de tijd van rozen, er staat een nieuwe trein op de rails.

We krijgen min of meer dezelfde dingen te horen.

De pas wordt morgen geroepen...

Het is voorbij, de rozentijd, tussen werkeloosheid en proza.

We zullen min of meer dezelfde liefdes behouden.

Het verlangen heet morgen...

Zesenzestig seizoenen gingen rustig voorbij, niet gebroken...

Weinig liefde, klein ding, klein meisje, klein baantje.

Kleine glimlach, klein speelgoed, speelgoed misschien maar niet kapot, niet kapot...

Het is voorbij, de tijd van rozen, een beetje regen op een glas-in-loodraam.

In spiegels, dezelfde dingen, min of meer.

Hetzelfde speelgoed van morgen...

Zesenzestig seizoenen gingen genadeloos voorbij... Niet gebroken.

Weinig liefde, klein ding, klein meisje, klein baantje.

Kleine glimlach, klein speelgoed, speelgoed misschien maar niet kapot, niet kapot...

Neen!

Niet kapot...