Overgrown - Lost At Sea

Faces of everyone I know

Fill the spaces of the places they call home

The lights that used to shine so bright

Now hide these city streets

The roots that dried out years ago

Still run so deep

Pull me from this vicious cycle

My roots are set in this empty town

So overgrown that I can’t see myself

Why does sorrow outweigh the sound?

Erasing everything I heard

Because I know now that every single word

Was intricately bound and packaged

And placed upon a shelf

I wanted to believe so bad in someone else

Pull me from this vicious cycle

My roots are set in this empty town

So overgrown that I can’t see myself

Why does sorrow outweigh the sound?

Gezichten van iedereen die ik ken

Vul de ruimtes van de plaatsen die ze thuis noemen

De lichten die vroeger zo fel schenen

Verberg nu deze stadsstraten

De wortels die jaren geleden zijn uitgedroogd

Ren nog steeds zo diep

Haal me uit deze vicieuze cirkel

Mijn roots liggen in deze lege stad

Zo overgroeid dat ik mezelf niet kan zien

Waarom weegt verdriet zwaarder dan het geluid?

Alles wissen wat ik heb gehoord

Omdat ik nu weet dat elk woord

Was ingewikkeld gebonden en verpakt

En op een plank geplaatst

Ik wilde zo slecht in iemand anders geloven

Haal me uit deze vicieuze cirkel

Mijn roots liggen in deze lege stad

Zo overgroeid dat ik mezelf niet kan zien

Waarom weegt verdriet zwaarder dan het geluid?