Playas Oscuras - Los Visitantes

Roberto Palo Pandolfo

Ella: Juega con medallas

velas y libros sin tapa

El: Pendiente de las luces

sin Dios, cambia por el cielo.

Tiempo, tiempo sin una palabra

viajes, soledad y depresion.

Y al fin -suerte- su destino

ella sola y otra ropa.

Y en el silencio del cuarto

otro color en la silla

El hundio su nariz

en la espuma de las olas

Los rebotes del sol

coronaron su final.

Lejos, en una sala marron

sin espejos y sin brujula

Playas oscuras

por las luces cambia el cielo.

Y el hundio su cabeza

en la espuma de las olas

los rebotes del sol

coronaron su final

coronaron su final.

Roberto Palo Pandolfo

Zij: Speel met medailles

kaarsen en open boeken

De: Oorbel van Lichten

zonder God ruilen voor de hemel.

Tijd, tijd zonder een woord

reizen, eenzaamheid en depressie.

En tot slot -gelukkig- zijn lot

haar alleen en andere kleren.

En in de stilte van de kamer

een andere kleur op de stoel

Hij zonk zijn neus

in het schuim van de golven

de weerkaatsingen van de zon

ze bekroonden hun einde.

Ver weg in een bruine kamer

geen spiegels en geen kompas

donkere stranden

door de lichten verandert de lucht.

En hij begroef zijn hoofd

in het schuim van de golven

de weerkaatsingen van de zon

ze bekroonden hun einde

ze bekroonden hun einde.