Carta Marina - Los Miserables

La pelota de plástico por el aire rauda va

El niño grita de alegría y el papá borra sus penas

Y en la mente de Carlos

Aquel recuerdo, de ese juego

Le provoca amor y odio

No puede decir te quiero

Un auto negro sin patente, se llevó a

Su gran arquero

Carlos con sus ocho años olvidó decir te quiero

No se bien donde estarás

A través de esta carta

Te cuento ya crecí con un dolor en el alma

Por no saber de tí

Anoche se enteró, que su padre fue lanzado

A esas aguas saladas por los valientes soldados

Carlos nunca comentó

De su pena y su dolor

Hundidos en su corazón

Solitario fue a la costa

Y una carta le escribió

La noche cayó de golpe

Y subió a una vieja lancha

Y se internó en las aguas con un nudo en la garganta

Enseñame a llorar

Enseñame a vivir de nuevo

Muy pronto seré padre y quiero

Decir te quiero

Aquí en medio del mar

De plastic bal gaat razendsnel door de lucht

Het kind schreeuwt van vreugde en de vader wist zijn verdriet uit

En in de gedachten van Carlos

Die herinnering, aan dat spel

Veroorzaakt liefde en haat

kan niet zeggen dat ik van je hou

Een zwarte auto zonder kenteken werd ter plaatse gebracht

Zijn grote boogschutter

Carlos met zijn acht jaar vergat te zeggen dat ik van je hou

Ik weet niet waar je zult zijn

Via deze brief

Ik zeg je dat ik ben opgegroeid met pijn in mijn ziel

Voor het niet weten over jou

Gisteravond kwam hij erachter, dat zijn vader was vrijgelaten

Naar die zoute wateren voor de dappere soldaten

Carlos heeft nooit gereageerd

Van zijn verdriet en zijn pijn

verzonken in zijn hart

Eenzaam ging naar de kust

En een brief schreef hem

De nacht viel plotseling

En hij stapte in een oude boot

En met een brok in zijn keel ging hij het water in

leer me huilen

leer me opnieuw te leven

Binnenkort word ik vader en dat wil ik

zeg ik hou van je

Hier midden op zee