Get a Room - Lorraine Feather

It’s pretty obvious, You’re not my type, But when we’re together, people snipe,

«Get a room, get a room, get a room.»

I’m not your destiny, Uh-uh, no way, But time and again, we hear ‘em say,

«Get a room, get a room, get a room.»

You’re careful and cautious and so polite.

I don’t care whose cage I’m rattlin'.

This isn’t a matter of left and right, Like Jim Carville and Mary Matalin

You’ve always been the one Whose chops you bust, The cop on the corner mutters,

«Just Get a room, get a room, get a room.»

We explain to him that opposites Sometimes repel, As a couple construction

workers yell, «Get a room, get a room, get a room!»

That little accent I do, Never seems to amuse you.

Tell me all about spring

break in Baltimore.

I’ve only heard it nine times before

It’s highly unusual For you to show up in my dreams, But even my cranky parrot

screams «Get a room, get a room.»

She goes «Ooooooh, Get a room, you two.»

I lack the particular outs and ins Of women you refer to as goddesses.

You speak, I don’t ever hear violins, Or even the ripping of bodices

Smart-asses Think they’re wise, Total strangers roll their eyes.

The schoolkids Won’t let it lie, No mercy When we pass by!

They laugh,

they point, time after time.

Sometimes they chant This jump rope rhyme:

They go «Ah ah, eh eh, say boom boom boom boom.

Ah ah, eh eh, get a room,

get a room, get a room.»

Liar, liar, pants on fire, My face wasn’t either turning red That time your

mother said «Get a room, get a room.»

Ooh, ooh, ooh, ooh, Just get a room, you two."

Snowed in, in Fargo … No one’s flyin', whaddya know.

Work trip, dead beat.

Nothin’s free but the Honeymoon Suite.

Big bucks.

No choice.

Then I hear this

familiar voice, Hear you, near me, Sounding pitiful as can be: «Is there any

way I could possibly Get a room, get a room, get a room?»

And the rest is

history

Het is vrij duidelijk, je bent niet mijn type, maar als we samen zijn, snipen mensen,

"Koop een kamer, krijg een kamer, krijg een kamer."

Ik ben niet je lot, uh-uh, echt niet, maar keer op keer horen we ze zeggen,

"Koop een kamer, krijg een kamer, krijg een kamer."

Je bent voorzichtig en voorzichtig en zo beleefd.

Het maakt me niet uit wiens kooi ik rammel.

Dit is geen kwestie van links en rechts, zoals Jim Carville en Mary Matalin

Jij bent altijd degene geweest wiens karbonades je kapot maakt, de agent op de hoek mompelt,

"Neem gewoon een kamer, krijg een kamer, krijg een kamer."

We leggen hem uit dat tegenstellingen soms afstoten, als een paarconstructie

arbeiders schreeuwen: "Koop een kamer, krijg een kamer, krijg een kamer!"

Dat kleine accent dat ik doe, lijkt je nooit te amuseren.

Vertel me alles over de lente

breken in Baltimore.

Ik heb het pas negen keer eerder gehoord

Het is hoogst ongebruikelijk dat je in mijn dromen verschijnt, maar zelfs mijn chagrijnige papegaai

schreeuwt "Koop een kamer, krijg een kamer."

Ze zegt "Ooooooh, zoek een kamer, jullie twee."

Ik mis de specifieke outs en ins van vrouwen die je godinnen noemt.

Je spreekt, ik hoor nooit violen, Of zelfs het scheuren van lijfjes

Slimme ezels Denken dat ze wijs zijn, volslagen vreemden rollen met hun ogen.

De schoolkinderen laten het niet liggen, geen genade als we voorbij komen!

Ze lachen,

ze wijzen, keer op keer.

Soms zingen ze Dit springtouwrijm:

Ze gaan «Ah, eh, zeg maar boem boem boem.

Ah ah, eh eh, neem een ​​kamer,

krijg een kamer, krijg een kamer.»

Leugenaar, leugenaar, broek in brand, Mijn gezicht werd ook niet rood. Die keer was je

moeder zei: "Neem een ​​kamer, neem een ​​kamer."

Ooh, ooh, ooh, ooh, neem gewoon een kamer, jullie twee."

Ingesneeuwd, in Fargo ... Niemand vliegt, weet je.

Werkreis, doodsbang.

Niets is gratis, behalve de Honeymoon Suite.

Grote geld.

Geen keuze.

Dan hoor ik dit

bekende stem, Hoor je, dichtbij mij, Klinkt zielig als het maar zijn kan: «Is er een?

manier waarop ik mogelijk een kamer kan krijgen, een kamer kan krijgen, een kamer kan krijgen?»

En de rest is

geschiedenis