Prizes - LooM

Divide all of the spoils, take more than we deserve

Chasing flickering lights, almost there

Reaching, stretching our limbs, circling, then closing in

Oh beautiful siren

These trophies shine on the horizon,

Begging to be gained.

It craves to be gained by selfish eyes

Graves lust broods in us, keeps us sick where we stand

Nothing comes, but it leaves us alone, us as lambs

Starry-eyed appetites, gaping mouths, hands

Now we’ve won the prize at last

But we’ll never pick out the shards of glass

We’ll spend the rest of our lives digging

And is this golden chair that we sit in

More fitting than the rags we’ve shed

This token marks no end, it marks where we begin again

Glittering prizes tear us into twins, divide our desire

Feed us or dispel this craving we serve

At the rainbow’s end, we drink from the fountain

Now cloud ten, to search for eleven

At the rainbows end…

Now we’ve won the prize at last

But we’ll never pick out the shards of glass

We’ll spend the rest of our lives digging

And is this golden chair that we sit in

More fitting than the rags we’ve shed

This token marks no end, it marks where we begin again

…It marks where we begin again

Verdeel alle buit, neem meer dan we verdienen

Jagen op flikkerende lichten, bijna daar

Reiken, onze ledematen strekken, cirkelen en dan dichterbij komen

Oh mooie sirene

Deze trofeeën schitteren aan de horizon,

Smeken om gewonnen te worden.

Het verlangt ernaar om gewonnen te worden door egoïstische ogen

Graves lust broedt in ons, houdt ons ziek waar we staan

Er komt niets, maar het laat ons met rust, ons als lammeren

Hongerige eetlust, gapende monden, handen

Nu hebben we eindelijk de prijs gewonnen

Maar we zullen nooit de glasscherven uitkiezen

We zullen de rest van ons leven besteden aan graven

En is deze gouden stoel waar we in zitten?

Passender dan de vodden die we hebben afgeworpen

Dit token markeert geen einde, het markeert waar we opnieuw beginnen

Glinsterende prijzen verscheuren ons in een tweeling, verdelen ons verlangen

Voed ons of verdrijf deze hunkering die we serveren

Aan het einde van de regenboog drinken we uit de fontein

Nu cloud tien, om te zoeken naar elf

Aan het einde van de regenbogen...

Nu hebben we eindelijk de prijs gewonnen

Maar we zullen nooit de glasscherven uitkiezen

We zullen de rest van ons leven besteden aan graven

En is deze gouden stoel waar we in zitten?

Passender dan de vodden die we hebben afgeworpen

Dit token markeert geen einde, het markeert waar we opnieuw beginnen

…Het markeert waar we opnieuw beginnen