Doors - Look Left

I opened up the cupboard today

Filing through what we had

I think it’s gonna be the only way

I guess it really wasn’t that bad

Looking back, it’s been a while

The film grain can’t hide my smile

Couple years, you call him yours

And I’ll shrug, and shut more doors

I’ll light up the porch lamps

Hoping for some great unrest

But the men outside put the clamps

On the brightest, tightest and best

Looking back, it’s been a while

The film grain can’t hide my smile

Seven years, the rain still pours

And I shrug, and shut more doors

The fight was one I could not win

At least if I gave it enough

But it wasn’t losing that killed within

But winning on your bluff

Looking back, it’s been a while

The film grain can’t hide my smile

Seven years, the rain still pours

And I shrug, and shut more doors

no I shut it if I can’t lock it then I’ll hafta

beat it outta you beat it outta you

Looking back, it’s been a while

The film grain finally hides my smile

Twenty years, I couldn’t ask for more

And I’ll forget, and close the last door.

Ik heb vandaag de kast opengemaakt

Doornemen wat we hadden

Ik denk dat het de enige manier zal zijn

Ik denk dat het echt niet zo erg was

Terugkijkend is het een tijdje geleden

De filmkorrel kan mijn glimlach niet verbergen

Een paar jaar noem je hem de jouwe

En ik haal mijn schouders op en sluit meer deuren

Ik zal de lampen op de veranda aansteken

Hopen op grote onrust

Maar de mannen buiten zetten de klemmen vast

Op de helderste, strakste en beste

Terugkijkend is het een tijdje geleden

De filmkorrel kan mijn glimlach niet verbergen

Zeven jaar, de regen giet nog steeds

En ik haal mijn schouders op en sluit nog meer deuren

Het gevecht was er een die ik niet kon winnen

Tenminste als ik het genoeg gaf

Maar het was niet het verliezen van de doden binnenin

Maar winnen met je bluf

Terugkijkend is het een tijdje geleden

De filmkorrel kan mijn glimlach niet verbergen

Zeven jaar, de regen giet nog steeds

En ik haal mijn schouders op en sluit nog meer deuren

nee ik sluit het als ik het niet kan vergrendelen, dan doe ik het

versla het uit je versla het uit je

Terugkijkend is het een tijdje geleden

De filmkorrel verbergt eindelijk mijn glimlach

Twintig jaar, ik kon niet om meer vragen

En ik zal het vergeten en de laatste deur sluiten.