Spring! - Loke

Jag hittade mig själv igår,

på ett kort där jag var fyra år.

Jag hade änglablick

och kopparlockigt hår.

Med lena kinder, mjuka drag,

mitt oförstörda forna jag.

Som motsatsen till allt jag är idag.

Jag satt förstenad och funderade ett slag,

var är min oskuld och mitt samvete idag?

Vad har jag blivit, har jag lärt mig nånting?

Men det enda svar jag hittade var

Spring!

Jag springer som en jagad katt,

jag försöker hålla mig för skratt

och jag åldras 14 dagar varje natt

Jag super, springer, spränger fram

i ett moln av silver sot och damm

från Umeå till Stockholm, Amsterdam.

Här är ert underbarn och släktens svarta får

en pensionerad vuxen yngling, fyllda fyra år.

Jag gjorde allting fel i ert familjespel, men ångrar ingenting.

Accelerera, explodera

Spring!

Och bitter sitter lilla mor i stilla nostalgi

och minns den tid när kärleken var fri.

Sin flower power utopi, och bränna bh-ideologi,

men de färgglada vågor hon surfa drog förbi

och lämna plats för ironi och MTV.

Regnbågsröken har bytts ut mot E och speed

men lilla mamma vi är också barn av vår tid.

Vi hånar det vi älskar och så dansar vi i ring,

och sjunger för varandra bara

Spring!

Förbi varenda kö, till en kamerabevakad öde ö,

för om du blinkar till på stjärnhimlen, då skall du aldrig dö.

Spring!

Från var och hur och vem,

från ansvar, plikt och nio till fem.

Som en förlorad dotter eller son som aldrig hittar hem.

Spring!

Vägra sitta still!

Spring!

Vägra bjuda till!

Med magiskt knark och damp,

för att du kan för att du vill.

Jag leker med mitt liv som katten med sitt garn

och jag vet förbannat väl att jag blir aldrig mera barn.

Av ideal och samvetskval är allt som återstår;

ett foto i min plånbok där jag nyss fyllt fyra år.

Jag sörjer de jag sårat de jag sårat,

men ångrar ingenting.

jag våga möta verkligheten,

avslöjade hemligheten,

ända in i evigheten

Spring!

Ik vond mezelf gisteren,

op een kaart waar ik vier jaar oud was.

Ik had engelachtige ogen

en koperen krullend haar.

Met gladde wangen, zachte gelaatstrekken,

mijn ongerepte vroegere zelf.

Als het tegenovergestelde van alles wat ik vandaag ben.

Ik zat versteend en dacht een tijdje na,

waar is mijn onschuld en mijn geweten vandaag?

Wat ben ik geworden, heb ik iets geleerd?

Maar het enige antwoord dat ik vond was

Rennen!

Ik ren als een achtervolgde kat,

Ik probeer niet te lachen

en ik word elke nacht 14 dagen ouder

Ik super, ren, schiet vooruit

in een wolk van zilveren roet en stof

van Umeå naar Stockholm, Amsterdam.

Hier is je wonderkind en het zwarte schaap van de familie

een gepensioneerde jongvolwassene van vier jaar oud.

Ik heb alles verkeerd gedaan in je familiespel, maar heb nergens spijt van.

Versnellen, exploderen

Rennen!

En bittere kleine moeder zit in stille nostalgie

en denk aan de tijd dat liefde gratis was.

Zijn flowerpower-utopie en de ideologie van de beha,

maar de kleurrijke golven waarop ze surfte trokken voorbij

en laat ruimte voor ironie en MTV.

De regenboogrook is vervangen door E en snelheid

maar kleine moeder wij zijn ook kinderen van onze tijd.

We bespotten waar we van houden en dan dansen we in een ring

en gewoon voor elkaar zingen

Rennen!

Langs elke rij, naar een onbewoond eiland met cameratoezicht,

want als je knippert in de sterrenhemel, ga je nooit dood.

Rennen!

Van waar en hoe en wie,

van verantwoordelijkheid, plicht en negen tot vijf.

Als een verloren dochter of zoon die nooit thuis komt.

Rennen!

Weiger stil te zitten!

Rennen!

Weigeren om uit te nodigen!

Met magisch medicijn en stoom,

omdat je kunt omdat je wilt.

Ik speel met mijn leven zoals de kat met zijn garen

en ik weet verdomd goed dat ik nooit meer een kind zal zijn.

Van idealen en gewetenswroeging is alles wat overblijft;

een foto in mijn portemonnee waar ik net vier ben geworden.

Ik rouw om degenen die ik pijn heb gedaan om degenen die ik pijn heb gedaan,

maar heeft nergens spijt van.

Ik durf de realiteit onder ogen te zien,

onthulde het geheim,

tot in de eeuwigheid

Rennen!