Bad Apple - Lizz Robinett

Ever on and on I continue circling

With nothing but my hate in a carousel of agony

Till slowly I forget and my heart starts vanishing

And suddenly I see that I can’t break free--I'm

Slipping through the cracks of a dark eternity

With nothing but my pain and the paralyzing agony

To tell me who I am, who I was

Uncertainty enveloping my mind

Till I can’t break free, and

Maybe it’s a dream;

maybe nothing else is real

But it wouldn’t mean a thing if I told you how I feel

So I’m tired of all the pain, of the misery inside

And I wish that I could live feeling nothing but the night

You can tell me what to say;

you can tell me where to go But I doubt that I would care, and my heart would never know

If I make another move there’ll be no more turning back

Because everything will change, and it all will fade to black

Will tomorrow ever come?

Will I make it through the night?

Will there ever be a place for the broken in the light?

Am I hurting?

Am I sad?

Should I stay, or should I go?

I’ve forgotten how to tell.

Did I ever even know?

Can I take another step?

I’ve done everything I can

All the people that I see I will never understand

If I find a way to change, if I step into the light

Then I’ll never be the same, and it all will fade to white

Ever on and on I continue circling

With nothing but my hate in a carousel of agony

Till slowly I forget and my heart starts vanishing

And suddenly I see that I can’t break free--I'm

Slipping through the cracks of a dark eternity

With nothing but my pain and the paralyzing agony

To tell me who I am, who I was

Uncertainty enveloping my mind

Till I can’t break free, and

Maybe it’s a dream;

maybe nothing else is real

But it wouldn’t mean a thing if I told you how I feel

So I’m tired of all the pain, of the misery inside

And I wish that I could live feeling nothing but the night

You can tell me what to say;

you can tell me where to go But I doubt that I would care, and my heart would never know

If I make another move there’ll be no more turning back

Because everything will change, and it all will fade to black

If I make another move, if I take another step

Then it all would fall apart.

There’d be nothing of me left

If I’m crying in the wind, if I’m crying in the night

Will there ever be a way?

Will my heart return to white?

Can you tell me who you are?

Can you tell me where I am?

I’ve forgotten how to see;

I’ve forgotten if I can

If I opened up my eyes there’d be no more going back

'Cause I’d throw it all away, and it all would fade to black

Steeds aan en door blijf ik cirkelen

Met niets anders dan mijn haat in een carrousel van doodsangst

Tot ik het langzaam vergeet en mijn hart begint te verdwijnen

En plotseling zie ik dat ik me niet kan losmaken - ik ben

Door de kieren van een donkere eeuwigheid glippen

Met niets anders dan mijn pijn en de verlammende pijn

Om me te vertellen wie ik ben, wie ik was

Onzekerheid omhult mijn geest

Tot ik niet meer los kan komen, en

Misschien is het een droom;

misschien is niets anders echt

Maar het zou niets betekenen als ik je zou vertellen hoe ik me voel

Dus ik ben moe van alle pijn, van de ellende van binnen

En ik wou dat ik kon leven met alleen maar de nacht te voelen

Je kunt me vertellen wat ik moet zeggen;

je kunt me vertellen waar ik heen moet, maar ik betwijfel of het me iets zou kunnen schelen, en mijn hart zou het nooit weten

Als ik nog een zet doe, is er geen weg meer terug

Omdat alles zal veranderen, en alles zal vervagen tot zwart

Zal morgen ooit komen?

Zal ik de nacht doorkomen?

Zal er ooit een plaats zijn voor de gebrokenen in het licht?

Heb ik pijn?

Ben ik verdrietig?

Moet ik blijven of moet ik gaan?

Ik ben vergeten hoe ik het moet vertellen.

Heb ik het ooit geweten?

Kan ik nog een stap zetten?

Ik heb alles gedaan wat ik kan

Alle mensen die ik zie, zal ik nooit begrijpen

Als ik een manier vind om te veranderen, als ik in het licht stap

Dan zal ik nooit meer dezelfde zijn, en zal alles vervagen naar wit

Steeds aan en door blijf ik cirkelen

Met niets anders dan mijn haat in een carrousel van doodsangst

Tot ik het langzaam vergeet en mijn hart begint te verdwijnen

En plotseling zie ik dat ik me niet kan losmaken - ik ben

Door de kieren van een donkere eeuwigheid glippen

Met niets anders dan mijn pijn en de verlammende pijn

Om me te vertellen wie ik ben, wie ik was

Onzekerheid omhult mijn geest

Tot ik niet meer los kan komen, en

Misschien is het een droom;

misschien is niets anders echt

Maar het zou niets betekenen als ik je zou vertellen hoe ik me voel

Dus ik ben moe van alle pijn, van de ellende van binnen

En ik wou dat ik kon leven met alleen maar de nacht te voelen

Je kunt me vertellen wat ik moet zeggen;

je kunt me vertellen waar ik heen moet, maar ik betwijfel of het me iets zou kunnen schelen, en mijn hart zou het nooit weten

Als ik nog een zet doe, is er geen weg meer terug

Omdat alles zal veranderen, en alles zal vervagen tot zwart

Als ik nog een stap zet, als ik nog een stap zet?

Dan zou alles uit elkaar vallen.

Er zou niets meer van mij over zijn

Als ik huil in de wind, als ik huil in de nacht

Zal er ooit een manier zijn?

Zal mijn hart weer wit worden?

Kun je me vertellen wie je bent?

Kun je me vertellen waar ik ben?

Ik ben vergeten hoe ik moet zien;

Ik ben vergeten of ik kan

Als ik mijn ogen zou openen, zou ik niet meer teruggaan

Want ik zou het allemaal weggooien, en het zou allemaal vervagen tot zwart