Polska B - Litost

Był przypadkowy dzień roku 2005

Półpłynny śnieg prószył w twarz Polski B

Ja wyszedłem kupić wora, browar, wora i coś zjeść

Od dekady prawie u nas wciąż ten sam dzień jest, ej

Pierwsi honorowi goście osiedlowych aptek

Jak Krzysztof Kaman gdzieś na Foxall 13

I to białe murzynostwo, znowu dzień połamał noc

Mamy jasny ogląd, zardzewiały kosmos, biały proch

Na horyzoncie dziś nie widzę czubka mety

Na chemiczne konotacje znowu biorę tutaj kredyt

Patrz, piłem Piasta 7.1, kiepsko znałem miasto

On kiwał typów 7−1, czeski kantor

Wyświetlam Ci mój triumf tu na srebrnej kliszy

No bo żyję, wiesz, z pomysłów jak Ryszard Wierciński

A Ty patrzysz na to z boku, gdzie to zaprowadzi mnie

Najmniejszy koniec świata przecież też ma swój cel

Widzę Ciebie, czuję tylko zło

Biorę litost tu na siebie, kiedy ciebie ktoś na bok

Miasto, które pachnie, gubi każdy trop

My jedyni w Polsce, co mają taki lot

Jedyni w Polsce co mają taki lot

Jedyni w Polsce co mają taki lot (lot)

Jedyni w Polsce co mają taki lot

Wstaję rano, patrzę w gębę demokracji

I jest parno — poranny przegląd prasy

I od prawa do lewa, od redakcji do redakcji

A nie mogę wylądować, a tym bardziej do was trafić

Chcę tylko luksus tu na zdartych podeszwach

I tych panien w jasnych jeansach i białych Converse’ach

Byle nie zagrzewać miejsca, byle tak do skutku

A wygodne siedziska, to fotele starych lumpów

I mój koniec świata, chwila, taki Plac Defilad

Ich koniec świata — bilans, nadopiekuńcza polityka

A ty nigdy nie wymagaj tu nic za nic

Bo prędzej czy później wyciągniemy kwit z tej pasji

I to najwyższa pora otworzyć oczy i zdjąć klapki

Odczuć inaczej i zrozumieć słowa mantry

Jedyni w Polsce co mają taki lot

Jedyni w Polsce co mają taki lot (lot)

Jedyni w Polsce co mają taki lot

Het was een willekeurige dag in 2005

Er viel halfvloeibare sneeuw in het gezicht van Polen B

Ik ging naar buiten om zak, brouwerij, zak te kopen en iets te eten

Het is al bijna tien jaar dezelfde dag, hé

De eerste eregasten van lokale apotheken

Zoals Krzysztof Kaman ergens op Foxall 13

En dit blanke negroïsme, opnieuw brak de dag de nacht

We hebben helder zicht, roestige kosmos, wit poeder

Aan de horizon zie ik vandaag het puntje van de finishlijn niet

Ik neem hier weer de eer voor chemische connotaties

Kijk, ik dronk Piast 7.1, ik kende de stad niet goed

Hij wenkte type 7-1, Tsjechische geldwisselaar

Ik toon je mijn triomf hier op een zilveren bord

Nou, omdat ik leef, weet je, op ideeën zoals Ryszard Wierciński

En je bekijkt het vanaf de kant waar het me zal leiden

Het kleinste einde van de wereld heeft immers ook zijn doel

Ik zie je, ik voel me alleen slecht

Ik heb hier medelijden met mezelf als iemand aan de kant gaat

De stinkende stad verliest elk spoor

Wij zijn de enige in Polen die zo'n vlucht hebben

De enige in Polen die zo'n vlucht hebben

De enigen in Polen die zo'n vlucht hebben (vlucht)

De enige in Polen die zo'n vlucht hebben

Ik sta 's ochtends op, ik kijk in de mond van de democratie

En het is stomende ochtendpersrecensie

En van rechts naar links, van redactie naar redactie

En ik kan niet landen, laat staan ​​jou bereiken

Ik wil hier gewoon luxe op versleten zolen

En die dames in fleurige jeans en witte Converse

Zolang je de plek maar niet opwarmt, gewoon tot het einde

En de comfortabele stoelen zijn de fauteuils van oude zwervers

En mijn einde van de wereld, wacht even, zoals Plac Defilad

Hun einde van de wereld - balans, overbezorgde politiek

En je vraagt ​​hier nooit iets voor niets

Want vroeg of laat trekken we een bonnetje uit deze passie

En het is de hoogste tijd om je ogen te openen en je slippers uit te doen

Voel je anders en begrijp de woorden van de mantra

De enige in Polen die zo'n vlucht hebben

De enigen in Polen die zo'n vlucht hebben (vlucht)

De enige in Polen die zo'n vlucht hebben