С нуля - LISSEN2

Нет!

И ещё один разряд.

И, будто пальцы по кнопкам, дождь бьёт в асфальт.

Конец, всё, его закончился танец.

И значит начинать всё снова с нуля,

Но нет!

Ещё один разряд.

И, будто пальцы по кнопкам, дождь бьёт в асфальт.

Конец, всё, его закончился танец.

И значит начинать всё снова с нуля.

Впусти меня к себе в сердце и навсегда оставь,

Как я когда-то оставил там тебя навсегда.

Мелодия моя соединяет,

И, вроде бы тепло, но не тает она.

Мысли зажаты в тиски и, уже в который раз,

Остыл этот дымящийся чай на столе.

Что происходит с нами?

Не понимаю.

Объясни.

Помоги вникнуть в этот момент,

Ведь обоюда острая если,

Значит целебная плюс, значит, нежность.

А если возникла цена, и стал дороже серебряник,

То не была или исчезла.

В аренду сдаётся бездна, свободный полёт,

Расплата — капли.

Там где-то далеко внизу расплывчата резкость и не видно дождей.

Наши окна закрыли рольставни.

Нет!

И ещё один разряд.

И, будто пальцы по кнопкам, дождь бьёт в асфальт.

Конец, всё, его закончился танец.

И значит начинать всё снова с нуля,

Но нет!

Ещё один разряд.

И, будто пальцы по кнопкам, дождь бьёт в асфальт.

Конец, всё, его закончился танец.

И значит начинать всё снова с нуля.

Впусти меня к себе в сон, а пробудившись, забудь.

Но вновь потом в нём по имени тебя назову.

Пока в разных концах земли

Миллионы ключей продолжают крутиться в скважинах.

И телефоны продолжают звонить

Сквозь океаны, моря, города, ring-ring-ring.

В трубках два голоса в тон и в одном

Надежда на то, что может снег скоро сойдёт.

О да, это песня сердца.

Линии белые сменяют белые в инверсии.

Ливни, бесшумные ливни.

Но даже к снегу дождь бывает ревнив.

Вот взор издалека сменили твой взгляд, глаза в упор.

И теперь стекло, а не рука меня держит за руку.

Мне снишься не ты давно, а какой-то каменный лес,

Выжженный лес и гром.

Niet!

En nog een rang.

En, als vingers op knoppen, slaat de regen op het asfalt.

Het einde, dat is het, zijn dans is voorbij.

En dat betekent helemaal opnieuw beginnen,

Maar nee!

Nog een rang.

En, als vingers op knoppen, slaat de regen op het asfalt.

Het einde, dat is het, zijn dans is voorbij.

En dat betekent dat je helemaal opnieuw moet beginnen.

Laat me in je hart en verlaat me voor altijd

Hoe ik je daar ooit voor altijd achterliet.

Mijn melodie verbindt

En het lijkt warm, maar het smelt niet.

Gedachten worden in een bankschroef geklemd en voor de zoveelste keer

Deze dampende thee is afgekoeld op tafel.

Wat gebeurt er met ons?

Ik begrijp het niet.

Uitleggen.

Help me om in dit moment te komen

Beide kanten zijn immers scherp als,

Dit betekent genezing plus, wat tederheid betekent.

En als er een prijs kwam en een stuk zilver duurder werd,

Het bestond niet of is verdwenen.

De afgrond is verhuurd, vrije vlucht,

Vergelding - druppels.

Daar, ergens ver beneden, is de scherpte wazig en is er geen regen te zien.

Onze ramen waren geblindeerd.

Niet!

En nog een rang.

En, als vingers op knoppen, slaat de regen op het asfalt.

Het einde, dat is het, zijn dans is voorbij.

En dat betekent helemaal opnieuw beginnen,

Maar nee!

Nog een rang.

En, als vingers op knoppen, slaat de regen op het asfalt.

Het einde, dat is het, zijn dans is voorbij.

En dat betekent dat je helemaal opnieuw moet beginnen.

Laat me in je droom, en als je wakker wordt, vergeet het dan.

Maar later zal ik je bij je naam noemen.

Terwijl in verschillende delen van de aarde

Miljoenen sleutels blijven ronddraaien in de putten.

En de telefoons blijven rinkelen

Door oceanen, zeeën, steden, ring-ring-ring.

In buizen zijn er twee stemmen in toon en in één

Hoop dat de sneeuw snel zal vallen.

Oh ja, dit is het lied van het hart.

Witte lijnen veranderen in wit in inversie.

Regenbuien, stille regenbuien.

Maar zelfs de regen is jaloers op sneeuw.

Hier is een blik van veraf veranderde je blik, ogen puntloos.

En nu houdt het glas, en niet de hand, mijn hand vast.

Ik droom al lang niet meer van jou, maar een soort stenen bos,

Verschroeid bos en donder.