Мимо шумов - LISSEN2

Голос так дорог, но всё дальше этот голос звучит

С каждым днём;

пусть втекут в моря все скоро ручьи.

Голос чей-то или даже вдруг может быть твой.

Где-то летает голос-ищейка, ищет город притворств.

Голос странствует, собой заполняя мир.

Бездонную чашу непостоянства командами.

Латает звуками швы, голосов услуги нежны.

Бывает, порой кого-то руганью злит, но всё же Друг к другу мимо шумов скользят голоса.

Сквозь воздух крики «Привет!», возглас «Прощай».

В глазах — промозглость.

Но мы когда-то услышим всё, что этот голос принёс к нам.

И, может быть, лёд растопит им,

И, может быть, когда-то одарит нас наш возраст опытом.

А голос так и считает от пяти до нуля, всегда ведь.

Затем считает всегда от нуля до пяти.

Новая мимо шума волна.

Голос привык немых увольнять, линия кривая не выровнена.

Ей легко распрямить себя там,

Куда этот голос стремится вдаль, куда-то туда.

Новая мимо шума волна.

Голос привык немых увольнять, линия кривая не выровнена.

Ей легко распрямить себя там,

Куда этот голос стремится вдаль, голос стремится вдаль.

Голос манил меня, звал, потом уводил вдаль.

Город грехов больше не мог жить молитвами.

Поздно менять что-то, и седина красила волосы.

А мы бежали куда-то, бежали дальше за голосом.

Тембрами ветреными, простужено-нервными,

Казалось, сумбур звуков уже охватил весь мир.

Верь, и эти слова летели дальше от дома.

Просто веди меня, и я буду ведомым.

Мимо шумов, мимо хрустальных витрин

Давай уходи, нам в след мигнут фонари.

Мимо пустых фраз, позже мимо безмолвия.

Не ухожу навсегда, значит, до скорого.

Друг, верь, мы не будем стареть, и впредь

Мы будем жить где-то там, на дисках с пометками wave.

Обещай ждать, обещай хранить меня в памяти,

И я вернусь к тебе в звуковом файле.

Новая мимо шума волна.

Голос привык немых увольнять, линия кривая не выровнена.

Ей легко распрямить себя там,

Куда этот голос стремится вдаль, куда-то туда.

Новая мимо шума волна.

Голос привык немых увольнять, линия кривая не выровнена.

Ей легко распрямить себя там,

Куда этот голос стремится вдаль, голос стремится вдаль.

Среди шума и гама в городском хаосе

Я уловил еле заметный звук, который был прекрасен.

С этой минуты мой мир изменился как будто.

Ночь была долго на паузе, и тут настало утро.

Я шёл на зов мимо шумов по следу голоса.

Теперь я слышал нечто большее, чем крики лозунгов.

Звук стал мне другом, наставником, братом.

Всё время был рядом со мной мой дар, и я его прятал.

Чтобы однажды, как гром среди ясного неба,

Все обогнуть шумы одновременно, и справа, и слева.

Новые ритмы и схемы старым приходят на смену.

Система продолжает строить кознями стены.

Поздно, лёгкие полные свежего воздуха.

Я сделал свой шаг, и знаешь, он был осознанным.

Поздно, лёгкие полные свежего воздуха.

Я сделал свой шаг, и знаешь, он был осознанным.

Новая мимо шума волна.

Голос привык немых увольнять, линия кривая не выровнена.

Ей легко распрямить себя там,

Куда этот голос стремится вдаль, куда-то туда.

Новая мимо шума волна.

Голос привык немых увольнять, линия кривая не выровнена.

Ей легко распрямить себя там,

Куда этот голос стремится вдаль, голос стремится вдаль.

De stem is zo dierbaar, maar deze stem klinkt steeds verder

Elke dag;

laat alle stromen spoedig in zee stromen.

De stem van iemand anders of zelfs plotseling kan het de jouwe zijn.

Ergens vliegt een stem van een bloedhond, op zoek naar een stad van schijn.

De stem dwaalt rond en vult de wereld met zichzelf.

Een bodemloze kom van wisselvalligheid door teams.

Hij plakt de naden met geluiden, de stemmen van de bediening zijn zacht.

Het komt wel eens voor dat het iemand boos maakt met vloeken, maar desondanks glijden stemmen langs elkaar heen voorbij de geluiden.

Door de lucht kreten van "Hallo!", uitroep van "Vaarwel."

In de ogen - bedomptheid.

Maar ooit zullen we alles horen wat deze stem ons heeft gebracht.

En misschien zal het ijs ze doen smelten

En misschien zal onze leeftijd ons op een dag ervaring geven.

En de stem telt altijd van vijf tot nul.

Dan telt hij altijd van nul tot vijf.

Een nieuwe golf voorbij het lawaai.

De stem is gewend om de domme af te wijzen, de gebogen lijn is niet uitgelijnd.

Het is gemakkelijk voor haar om zich daar recht te zetten,

Waar deze stem naar de verte streeft, ergens daar.

Een nieuwe golf voorbij het lawaai.

De stem is gewend om de domme af te wijzen, de gebogen lijn is niet uitgelijnd.

Het is gemakkelijk voor haar om zich daar recht te zetten,

Waar deze stem in de verte streeft, streeft de stem in de verte.

De stem wenkte me, riep en nam me toen mee.

Sin City kon niet langer leven van gebed.

Het is te laat om iets te veranderen, en grijs haar heeft mijn haar geverfd.

En we renden ergens heen, renden verder achter de stem aan.

Winderige timbres, koud-nerveus,

Het leek erop dat de verwarring van geluiden de hele wereld al had veroverd.

Geloof, en deze woorden vlogen verder van huis.

Leid mij gewoon en ik zal geleid worden.

Voorbij het lawaai, voorbij de kristallen ramen

Laten we gaan, de lichten zullen achter ons aan knipperen.

Voorbij lege zinnen, later voorbij stilte.

Ik ga niet voor altijd weg, dus tot ziens.

Vriend, geloof dat we niet oud zullen worden, en voortaan

We zullen ergens daarbuiten wonen, op schijven met het opschrift wave.

Beloof dat je wacht, beloof me in je geheugen te houden

En ik kom bij je terug in een geluidsbestand.

Een nieuwe golf voorbij het lawaai.

De stem is gewend om de domme af te wijzen, de gebogen lijn is niet uitgelijnd.

Het is gemakkelijk voor haar om zich daar recht te zetten,

Waar deze stem naar de verte streeft, ergens daar.

Een nieuwe golf voorbij het lawaai.

De stem is gewend om de domme af te wijzen, de gebogen lijn is niet uitgelijnd.

Het is gemakkelijk voor haar om zich daar recht te zetten,

Waar deze stem in de verte streeft, streeft de stem in de verte.

Tussen het lawaai en lawaai in de stedelijke chaos

Ik ving een zwak geluid op, wat prachtig was.

Vanaf dat moment leek mijn wereld te zijn veranderd.

De nacht stond lange tijd stil en toen brak de ochtend aan.

Ik volgde de oproep voorbij de geluiden en volgde het spoor van de stem.

Nu hoorde ik iets meer dan het geschreeuw van slogans.

Het geluid werd mijn vriend, mentor, broer.

De hele tijd lag mijn geschenk naast me en ik verborg het.

Zodat op een dag, als een donderslag bij heldere hemel,

Iedereen gaat tegelijkertijd om het geluid heen, zowel naar rechts als naar links.

Nieuwe ritmes en schema's vervangen de oude.

Het systeem blijft machinaties van de muur bouwen.

Laat, longen vol frisse lucht.

Ik nam mijn stap, en weet je, het was bewust.

Laat, longen vol frisse lucht.

Ik nam mijn stap, en weet je, het was bewust.

Een nieuwe golf voorbij het lawaai.

De stem is gewend om de domme af te wijzen, de gebogen lijn is niet uitgelijnd.

Het is gemakkelijk voor haar om zich daar recht te zetten,

Waar deze stem naar de verte streeft, ergens daar.

Een nieuwe golf voorbij het lawaai.

De stem is gewend om de domme af te wijzen, de gebogen lijn is niet uitgelijnd.

Het is gemakkelijk voor haar om zich daar recht te zetten,

Waar deze stem in de verte streeft, streeft de stem in de verte.