Гении - LISSEN2

В этом стоге столько потерянных игл.

Мир существует по правилам настольных игр

Жестоких;

я пустоту хотел бы взять за эпиграф.

Да только, не будет понят он многим, невидимы строки

Живущим в остроге собственных дум.

В одно и то же время землю посещать не дано подобным двум.

Их мысли необъятны, дела неповторимы.

Они уходят рано, унося тайны в могилы.

Где гении?

Так много воска растаяло.

Как не стало последнего, кто бы небо заставил

Хотя бы пару звёзд вернуть обратно в эту бездну.

Небеса молчат, всё так же пусто свято место.

Всё те же ветхие и пыльные плиты надгробий.

Всё тот же скромный букет, возложенный теми, кто помнит.

Всё те скорбные дважды в год даты, всё те же цитаты

Любимых строк из стихов, и так с утра до заката.

Король умер, да здравствует король отныне.

Имя, пережившее века, нас сделало другими.

Несущим истину, per aspera ad astra,

Золотые обелиски, вечное царство.

Можешь найти в радости или в тоске меня.

В оболочке дурака или гения.

Если же вдруг обнаружишь меня во снах,

То знай, что я — это твоё настроение.

Ты можешь найти в радости или в тоске меня.

В оболочке дурака или гения.

Если же вдруг обнаружишь меня во снах,

То знай, что я — это твоё настроение.

Время всё равно на свет порождает нового гения,

Дауна, аута, шизофреника.

Кого-нибудь, кто понял бы мир этот по-своему.

Но мир людей выносит один вердикт — душевно больной.

Ведь эта толпа привыкла в голос в один твердить громко.

Сильных не простив, колет иголками.

Почва под ногами — лезвие довольно тонкое.

Чей-то шаг в сторону, чей-то единственный шаг.

Свой единственный шанс зажав в зубах,

Новый гений пишет письмо небесам.

И девять из девяти раз небо просит переписать всё заново.

Всё та же картина, всё та же вода из-под крана.

Символ вечной сакраментальности дней от обыденности.

Под силу жизнь убить в нас вполне внутри.

Владельцу фальшивых чувств нет места жалости.

Ну, по-другому было бы всё ведь наверно,

Если бы были внутри не пыль и песок, а всего-навсего сердце.

Казалось бы, просто чьё-то новое хобби.

Кровь расходится по зарослям вен

Так же, как и мы по земле миллиардами копий.

Можешь найти в радости или в тоске меня.

В оболочке дурака или гения.

Если же вдруг обнаружишь меня во снах,

То знай, что я — это твоё настроение.

Ты можешь найти в радости или в тоске меня.

В оболочке дурака или гения.

Если же вдруг обнаружишь меня во снах,

То знай, что я — это твоё настроение.

Ему одиноко немного и эти окна, выйти бы в них

Хотя быть на пару шагов, ну, быть выше других.

Выше умов, выше тех мимикой мысли о быте.

Великий народ, но слышишь гения — не велики мы.

Будем пить эти главы из книг, как бы ни стих.

Это так донести, тактами в бит слово сулит.

Блик в памяти, снова блик, слогом колют тысячи пик.

Мысль будто вмиг рвут, сквозь зубы шипит.

Глоком, квадратами строк, в машине, дома, в бистро.

Словно сломано всё там, ненастроенный мозг.

Но для него возможно видимо то,

Что многим невидимо, это неудивительно.

Где гений, где ты?

Дай детям хлеб, людям мир,

Или вечную жизнь, пусть в этом котле кипит.

Где гений, где ты?

Дай свет в ночи слепым,

Пусть видят вечность, ведь тут её корень — ты.

Er zijn zoveel verloren naalden in deze stapel.

De wereld bestaat volgens de regels van bordspellen

Wreed;

Ik zou leegte als motto willen nemen.

Ja, alleen zal het door velen niet begrepen worden, de lijnen zijn onzichtbaar

Leven in de gevangenis van hun eigen gedachten.

Tegelijkertijd is het niet aan soortgelijke twee gegeven om de aarde te bezoeken.

Hun gedachten zijn immens, hun daden zijn uniek.

Ze vertrekken vroeg en nemen de geheimen mee naar de graven.

Waar zijn de genieën?

Er is zoveel was gesmolten.

Als de laatste die de hemel zou forceren

Breng minstens een paar sterren terug naar deze afgrond.

De hemel is stil, de heilige plaats is nog leeg.

Allemaal dezelfde vervallen en stoffige grafstenen.

Allemaal hetzelfde bescheiden boeket dat is gelegd door degenen die het zich herinneren.

Al die treurige dates twee keer per jaar, allemaal dezelfde citaten

Favoriete regels uit poëzie, en dus van 's ochtends tot zonsondergang.

De koning is dood, lang leve de koning vanaf nu.

De naam die de eeuwen heeft overleefd, heeft ons anders gemaakt.

Dragers van waarheid, per aspera ad astra,

Gouden obelisken, eeuwig koninkrijk.

Je kunt me vinden in vreugde of in angst.

In de dop van een dwaas of een genie.

Als je me plotseling in dromen vindt,

Weet dan dat ik jouw stemming ben.

Je kunt me vinden in vreugde of in angst.

In de dop van een dwaas of een genie.

Als je me plotseling in dromen vindt,

Weet dan dat ik jouw stemming ben.

De tijd baart nog steeds een nieuw genie,

Down, out, schizofreen.

Iemand die deze wereld op zijn eigen manier zou begrijpen.

Maar de mensenwereld velt één oordeel: geestesziek.

Dit publiek is immers gewend om luid met één stem te herhalen.

De sterke niet vergeven, prikken met naalden.

De grond onder de voeten is een vrij dun blad.

Iemands stap opzij, iemands enige stap.

Klem je enige kans tussen je tanden,

Het nieuwe genie schrijft een brief aan de hemel.

En negen van de negen keer vraagt ​​de lucht om alles opnieuw te herschrijven.

Nog steeds dezelfde foto, nog steeds hetzelfde kraanwater.

Een symbool van de eeuwige sacramentaliteit van dagen uit het dagelijks leven.

Het ligt binnen de kracht van het leven om ons volledig van binnen te doden.

De eigenaar van valse gevoelens heeft geen plaats voor medelijden.

Nou, alles zou anders zijn, waarschijnlijk,

Als er geen stof en zand in zat, maar alleen een hart.

Het leek gewoon iemands nieuwe hobby te zijn.

Bloed divergeert door struikgewas van aderen

Net zoals we in miljarden exemplaren op aarde zijn.

Je kunt me vinden in vreugde of in angst.

In de dop van een dwaas of een genie.

Als je me plotseling in dromen vindt,

Weet dan dat ik jouw stemming ben.

Je kunt me vinden in vreugde of in angst.

In de dop van een dwaas of een genie.

Als je me plotseling in dromen vindt,

Weet dan dat ik jouw stemming ben.

Hij is een beetje eenzaam en deze ramen zouden erin uitgaan

Hoewel het een paar stappen zijn, nou ja, om boven anderen te staan.

Boven de geesten, boven die nabootsende gedachten over het leven.

Geweldige mensen, maar je hoort een genie - we zijn niet geweldig.

We zullen deze hoofdstukken uit boeken drinken, hoe het vers ook is.

Het wordt zo overgebracht, het woord belooft in cycli per bit.

Een flits in het geheugen, weer een flits, duizenden pieken prikken in een lettergreep.

De gedachte lijkt in een oogwenk te scheuren, sist door de tanden.

Glock, vierkante snaren, in de auto, thuis, in de bistro.

Alsof daar alles kapot is, ontstemd brein.

Maar voor hem blijkbaar

Wat voor velen onzichtbaar is, is niet verwonderlijk.

Waar is het genie, waar ben jij?

Geef kinderen brood, geef mensen vrede,

Of het eeuwige leven, laat het koken in deze ketel.

Waar is het genie, waar ben jij?

Geef licht aan de blinden in de nacht,

Laat ze de eeuwigheid zien, want hier ben jij de wortel.