Turnpike Gates - Lifetime

In order for you to play with this record,

you must tune your guitar to ours.

We will start with the first string…

We would drag ourselves to bed.

And sleep took everything I had.

I kept it up till he would call.

You made me feel like a criminal.

And then there’s you,

you kept a smile though I would always walk the wire.

You gave it all.

I gave you reason to have doubt.

I had to get out of there.

I took the stairs.

I don’t wanna fight with you if I can’t be the one to have you.

You sat that chair like a queen in the kitchen.

I memorized the lines your eyes made at every squint you shot my way.

We would drag ourselves to bed.

And sleep took everything I had.

I kept it up till he would call.

You made me feel like a criminal.

And then there’s you,

you kept a smile though I would always walk the wire.

But you’re miserable and I’m useless,

always making up excuses.

I made you cry too many times.

So I’m hanging up that line.

I’m throwing rocks at your floor.

I’m knocking down your front door.

I’m desperate tonight and I just wanna fight.

It’s my confusion that lets me act so cold.

So now I’ll go, go, go.

And you wanna be just left alone.

Put down that phone, cause if you want me just call out «hey boy».

Om met deze plaat te kunnen spelen,

je moet je gitaar afstemmen op de onze.

We beginnen met de eerste tekenreeks...

We zouden ons naar bed slepen.

En de slaap nam alles wat ik had.

Ik hield het vol tot hij zou bellen.

Je liet me voelen als een crimineel.

En dan ben je er,

je hield een glimlach hoewel ik altijd de draad zou lopen.

Je hebt alles gegeven.

Ik heb je reden gegeven om te twijfelen.

Ik moest daar weg.

Ik nam de trap.

Ik wil niet met je vechten als ik niet degene kan zijn die je wil hebben.

Je zat op die stoel als een koningin in de keuken.

Ik herinnerde me de lijnen die je ogen maakten bij elke scheel die je mijn kant op schoot.

We zouden ons naar bed slepen.

En de slaap nam alles wat ik had.

Ik hield het vol tot hij zou bellen.

Je liet me voelen als een crimineel.

En dan ben je er,

je hield een glimlach hoewel ik altijd de draad zou lopen.

Maar jij bent ellendig en ik ben nutteloos,

verzint altijd excuses.

Ik heb je te vaak aan het huilen gemaakt.

Dus ik hang die lijn op.

Ik gooi stenen naar je vloer.

Ik gooi je voordeur in.

Ik ben wanhopig vanavond en ik wil gewoon vechten.

Het is mijn verwarring waardoor ik me zo koel kan gedragen.

Dus nu ga ik, ga, ga.

En je wilt gewoon met rust gelaten worden.

Leg die telefoon neer, want als je wilt dat ik gewoon "hey boy" roep.