Light Pollution - Lifeformed

Johnny Hobson was a good man

He used to loan me books and mic stands

He even got me a subscription

To the Socialist ReviewListening to records in his basement

Old folk songs about the government

It’s love of money not the market

He said these fuckers push on youAnd freedom yells, it don’t cry

Whatever selves will decide

But there’s no hell when you die

So don’t look so worriedHe got a night life, lost his day job

Pushing papers, swinging pendulums

Anything to serve the function

Or to occupy some timeYou gotta earn this living somehow

You’re good as dead without a bank account

But it’s funny how that life has felt down

In that unemployment lineWith all that trash at his feet

The pools of piss in the street

All of that filthy empathy

For the way we’re feelingDon’t worry

Don’t worry

Don’t worryThe billboards shade

The flags they wave

The anthem’s playing loud

The baseball game was letting outAnd all at once

You saw the dust and hurt

And turned the sound

Got in his truck and turned aroundDrove out through the crowd and the cops

Drove out past that center mall

Drove out past that sickening sprawl

Out past that fenced in goldAnd maybe he lost control

Fucking with the radio

But I bet the stars seem so close

At the endAt the end

At the end

At the end

Johnny Hobson was een goede man

Hij leende me altijd boeken en microfoonstatieven

Hij heeft me zelfs een abonnement gegeven

Naar de Socialist ReviewLuisteren naar platen in zijn kelder

Oude volksliederen over de regering

Het is liefde voor geld, niet voor de markt

Hij zei dat deze klootzakken je onder druk zetten en de vrijheid schreeuwt, het huilt niet

Wat ik ook zal beslissen

Maar er is geen hel als je sterft

Dus kijk niet zo bezorgd. Hij kreeg een nachtleven, verloor zijn dagelijkse baan

Papieren duwen, slingers zwaaien

Alles om de functie uit te voeren

Of om wat tijd door te brengen. Je moet deze kost op de een of andere manier verdienen

Je bent zo goed als dood zonder een bankrekening

Maar het is grappig hoe dat leven voelde

In die werkloosheidsrij Met al dat afval aan zijn voeten

De plassen pis op straat

Al die smerige empathie

Voor hoe we ons voelenMaak je geen zorgen

Maak je geen zorgen

Maak je geen zorgen De billboards schaduwen

De vlaggen waarmee ze zwaaien

Het volkslied speelt luid

De honkbalwedstrijd barstte los en dat allemaal tegelijk

Je zag het stof en deed pijn

En draaide het geluid

Hij stapte in zijn truck en draaide zich om. Hij reed tussen de menigte en de politie door

Ik reed langs dat winkelcentrum in het centrum

Weggereden langs die misselijkmakende wildgroei

Langs dat omheinde goud en misschien verloor hij de controle

Met de radio aan het klooien

Maar ik wed dat de sterren zo dichtbij lijken

Aan het eindeAan het einde

Op het eind

Op het eind