Terror Consumes -

What mind can’t devour itself?

Atrophied ego, degenerate cells

Just beyond the curtain of dark

An unknown number, an unseen attack

Suggestions of something beyond

Moving about in dark attic rooms

Subconscious thought working against

Your own will

Terror Consumes

Dread’s geometric design

Evolution’s byproduct, sickening fear

The mind simply cannot abide

All of the things that it can’t stop creating

Branches aligned in the sky

Brain is imprisoned and skull is a tomb

Beckoning arms of the night

Calling you

Terror Consumes

Terror Consumes

No release from horror

Recreation recombines

Charming by the light of day

By night it realigns

Anxiety will overcome

And all the world’s askew

You can’t see the ghost

But be assured, the ghost sees you

Pale radiance as day breaks again

Heaving a sigh as the witch takes its leave

Go hide in the hours of the sun

But time is a cycle, it’s finite, and soon is it spent

On the horizon the sun

Is dying and red in a worsening gloom

You will return to the house

That you built

Terror Consumes

Welke geest kan zichzelf niet verslinden?

Geatrofieerd ego, gedegenereerde cellen

Net voorbij het gordijn van het donker

Een onbekend aantal, een onzichtbare aanval

Suggesties voor iets meer dan

Zich verplaatsen op donkere zolderkamers

Onderbewuste gedachte werkt tegen

je eigen wil

Terreur verbruikt

Het geometrische ontwerp van Dread

Bijproduct van evolutie, misselijkmakende angst

De geest kan het gewoon niet verdragen

Alle dingen die het niet kan stoppen met maken

Takken uitgelijnd in de lucht

Hersenen zitten gevangen en schedel is een graf

Wenkende armen van de nacht

U bellen

Terreur verbruikt

Terreur verbruikt

Geen bevrijding van horror

Recreatie recombineert

Charmant bij het licht van de dag

'S Nachts wordt het opnieuw uitgelijnd

Angst zal overwinnen

En de hele wereld is scheef

Je kunt de geest niet zien

Maar wees gerust, de geest ziet je

Bleke uitstraling als de dag weer aanbreekt

Een zucht slaken als de heks afscheid neemt

Ga je verstoppen in de uren van de zon

Maar tijd is een cyclus, hij is eindig en hij is al snel op

Aan de horizon de zon

Is stervende en rood in een verslechterende somberheid

Je keert terug naar het huis

die je hebt gebouwd

Terreur verbruikt