Lich King V: Stalemate -

And in time, the shell of Earth

Continues to rattle with war

Dead world under a dead sky

Nothing here worth fighting for

Five point four billion years

Of unending battle and siege

Unrelenting and immortal

Triumph remains out of reach

All the horizon is filled with an eye

Which watches, unblinking and red

Swollen, distended, the giant grows larger

And brushes the exosphere’s edge

The two last things in the world

So consumed with the fight, fail to notice the sun

Has eclipsed all the sky with its solar flares skirling

Earth’s final hour has come

War wages on

The corpse lord, the Lich King

Grows weary at last of the game

Grasps the nature of stalemate

Victory cannot be claimed

The Nucleomancer

Too young to be bored with the bout

Goes on, unthinking

Not knowing his enemy’s doubt

The King forms an idea while the

Fireballs burst and the acid rays sing through the air

A lateral plan for a straightforward monster

Foe must remain unaware

Waiting for a fury from the solar storm

He will take wounds and seem to fall

And, once seeming defeated, will melt

Off and find the true way to destroy every thing

One and all

The sun, dying

The land, cracked

The living, long vanquished

The sky, black

The storm thunders

The fire descends

The foe, unmindful

The King will now transcend

One final volley

En na verloop van tijd, de schil van de aarde

Blijft rammelen van de oorlog

Dode wereld onder een dode hemel

Niets hier waard om voor te vechten

Vijf komma vier miljard jaar

Van oneindige strijd en belegering

Onverbiddelijk en onsterfelijk

Triumph blijft buiten bereik

De hele horizon is gevuld met een oog

Welke horloges, knipperend en rood

Gezwollen, opgezwollen, de reus wordt groter

En borstelt de rand van de exosfeer

De twee laatste dingen in de wereld

Dus verteerd door het gevecht, let niet op de zon

Heeft de hele hemel verduisterd met zijn zonnevlammen die glooien

Het laatste uur van de aarde is aangebroken

Oorlogslonen op

De lijk heer, de Lich King

Wordt moe aan het einde van het spel

Begrijpt de aard van een patstelling

Overwinning kan niet worden geclaimd

De Nucleomancer

Te jong om je te vervelen tijdens het gevecht

Gaat door, onnadenkend

De twijfel van zijn vijand niet kennende

De koning vormt een idee terwijl de

Vuurballen barsten open en de zure stralen zingen door de lucht

Een lateraal plan voor een eenvoudig monster

Vijand moet onwetend blijven

Wachten op een woede van de zonnestorm

Hij zal wonden oplopen en lijken te vallen

En, als het eenmaal verslagen lijkt, zal het smelten

Uit en vind de ware manier om alles te vernietigen

Een en al

De zon, stervende

Het land, gebarsten

De levenden, lang overwonnen

De lucht, zwart

De storm dondert

Het vuur daalt neer

De vijand, onoplettend

De koning zal nu transcenderen

Een laatste salvo