Equilibrium - Libria

«There is a disease in the heart of man

Its symptom is hate

Its symptom is anger

Its symptom is rage

Its symptom is war

The disease is human emotion»

Sense-offender, die!

Peace governs now over mankind

Unchained from human greed yoke.

The only escapeway

To stop the certain doom,

is exterminating its genesis.

Misery is a far scream,

passion is an insensitive flame

And you… you can’t hear and see!

You’re set free

Redeemed your mind, you’re soothed

Now, you’re blind, dumb, but fierce

Mankind, lost is your soul.

Libria!

Don’t trust the slumber of androids here

Naked and stung by wasps

Know no will, fed with prozium

Their intelligence is lost.

Anesthetizing distress

Our illness prevails

Now, we’re set free

Redeemed our mind, we’re soothed

Peace is so real… illusion!

With no feelings, without sense,

Existence lasts, but our breath

is just a ticking clock.

Burning our inner self

Existence lasts, and it seems so real

Hell is not an elsewhere reign no more.

«But I being poor, I’ve only my dreams.

I spread my dreams under your feet.

Tread softly, because you tread on my dreams»

«Er is een ziekte in het hart van de mens

Het symptoom is haat

Het symptoom is woede

Het symptoom is woede

Het symptoom is oorlog

De ziekte is menselijke emotie»

Zintuiglijke overtreder, sterf!

Vrede heerst nu over de mensheid

Ontketend van het juk van menselijke hebzucht.

De enige ontsnappingsroute

Om de zekere ondergang te stoppen,

is zijn oorsprong aan het uitroeien.

Ellende is een verre schreeuw,

passie is een ongevoelige vlam

En jij... jij kunt niet horen en zien!

Je bent bevrijd

Je geest verlost, je bent gekalmeerd

Nu ben je blind, dom, maar fel

Mensheid, verloren is je ziel.

Libria!

Vertrouw hier niet op de slaap van Android

Naakt en gestoken door wespen

Ken geen wil, gevoed met prozium

Hun intelligentie is verloren.

Verdovend leed

Onze ziekte overheerst

Nu zijn we bevrijd

Onze geest verlost, we zijn gekalmeerd

Vrede is zo echt... illusie!

Zonder gevoel, zonder gevoel,

Het bestaan ​​duurt, maar onze adem

is slechts een tikkende klok.

Ons innerlijk verbranden

Het bestaan ​​duurt, en het lijkt zo echt

De hel is geen heerschappij van een andere plaats meer.

'Maar omdat ik arm ben, heb ik alleen mijn dromen.

Ik spreid mijn dromen onder je voeten.

Loop zacht, want je betreedt mijn dromen»