Valediction - Libitina

I watched death’s shadow darken over you

Gather you silently under its jealous view

While I could only look on distraught

Fighting to hold your live form in thought

Knowing we will never meet again

Knowing that time will never come again

Safe times grow distant, days of few fears

Intangible memory mockingly leers

Once faceless, now death stares me in the eyes

With this Earth I have lost another tie

Knowing we will never meet again

Knowing that time will never come again

A valediction to those friends now lost and gone

We’ve fought bravely but time has always won

All that we can seek is dignity in retreat

Acceptance of the fact of certain defeat

I feel so mortal and as fragile as you

Dust claims dust and that way we will all go

Innocence is lost and can never be regained

The act draws to its close

The play will start again

In youth we imagined ourselves as gods

All could be achieved, no matter the odds

Immortal and worthy of sacrifice

In our favour the Fates loaded the dice

And they poured libations to our folly

The pride of ever more distant glory

For us was slaughtered the fatted calf

When the heavens thundered, we did laugh

The whole world was ours for the taking

The tension in the air of our own making

And they poured libations to our folly

The pride of ever more distant glory

A valediction to those friends now lost and gone

We’ve fought bravely but time has always won

All that we can seek is dignity in retreat

Acceptance of the fact of certain defeat

I feel so mortal and as fragile as you

Dust claims dust and that way we will all go

Innocence is lost and can never be regained

The act draws to its close

The play will start again

So all is vanity

Remember we are dust

Everything we are and all we do must

Surely atrophy, collapse, and fall

Though now we may stand so strong and tall

The old alliances are soon forgotten

With Olympian indifference the gods look on

Soon upon us comes the death of dreams

The rising dawn of the end of our time

With it this mourning valediction

And the deadening loss of all conviction

The old alliances are soon forgotten

With Olympian indifference the gods look on

Ik zag de schaduw van de dood over je heen donker worden

Verzamel je stil onder zijn jaloerse blik

Terwijl ik alleen maar radeloos kon toekijken

Vechten om je live-vorm in gedachten te houden

Wetende dat we elkaar nooit meer zullen ontmoeten

Wetende dat die tijd nooit meer zal komen

Veilige tijden vervagen, dagen met weinig angsten

Immateriële herinneringen spotten spottend

Eens gezichtsloos, nu staart de dood me in de ogen

Met deze aarde heb ik weer een band verloren

Wetende dat we elkaar nooit meer zullen ontmoeten

Wetende dat die tijd nooit meer zal komen

Een afscheid voor die vrienden die nu verloren en verdwenen zijn

We hebben dapper gevochten, maar de tijd heeft altijd gewonnen

Het enige dat we kunnen zoeken is waardigheid in terugtocht

Aanvaarding van het feit van een zekere nederlaag

Ik voel me zo sterfelijk en zo kwetsbaar als jij

Stof claimt stof en zo gaan we allemaal

Onschuld is verloren en kan nooit worden herwonnen

De act nadert zijn einde

Het spel begint opnieuw

In de jeugd stelden we ons voor als goden

Alles kan worden bereikt, ongeacht de kansen

Onsterfelijk en offer waardig

In ons voordeel laadden de Fates de dobbelstenen

En ze goten plengoffers voor onze dwaasheid

De trots van steeds verder weg gelegen glorie

Voor ons werd het gemeste kalf geslacht

Toen de hemel donderde, hebben we gelachen

De hele wereld was van ons voor het oprapen

De spanning in de lucht die we zelf hebben gemaakt

En ze goten plengoffers voor onze dwaasheid

De trots van steeds verder weg gelegen glorie

Een afscheid voor die vrienden die nu verloren en verdwenen zijn

We hebben dapper gevochten, maar de tijd heeft altijd gewonnen

Het enige dat we kunnen zoeken is waardigheid in terugtocht

Aanvaarding van het feit van een zekere nederlaag

Ik voel me zo sterfelijk en zo kwetsbaar als jij

Stof claimt stof en zo gaan we allemaal

Onschuld is verloren en kan nooit worden herwonnen

De act nadert zijn einde

Het spel begint opnieuw

Dus alles is ijdelheid

Onthoud dat we stof zijn

Alles wat we zijn en alles wat we doen, moet

Zeker atrofiëren, instorten en vallen

Hoewel we nu misschien zo sterk en lang staan

De oude allianties zijn snel vergeten

Met Olympische onverschilligheid kijken de goden toe

Binnenkort komt de dood van dromen

De opkomende dageraad van het einde van onze tijd

Met deze rouwbetuiging

En het dodelijke verlies van alle overtuigingen

De oude allianties zijn snel vergeten

Met Olympische onverschilligheid kijken de goden toe