Mea Culpa - Libitina

I have died inside, my heart is subdued

I have despoiled all I hold most true

What remains of me is but a shell

An outer vision of an inner hell

I can never make this up to you

But I will never stop trying to

No matter how great the final cost

I can’t yet believe that the fight is lost

Mea culpa

Mea maxima culpa

Forgive me, for I have sinned

There is nothing I can do or say

To lift the weight of the guilt from me

No thought or word is left untouched

Everything reminds me of my fall

Never more to stray from the righteous path

And to temptation in scorn to laugh

This is my desire

My only need

For you to forgive this ill-thought deed

My spirits they are flagging

My moral standards gone

Plunged into this darkness

In turmoil thrown

Shaken by the depth of my descent

Is it too late for a sinner to repent?

I have been blind but you have to see

That we must walk together from this nether world

Even in this weakness my faith in you is strong

I believe you can look beyond this wrong

Mea culpa

Mea maxima culpa

Forgive me, for I have sinned

There is nothing I can do or say

To lift the weight of the guilt from me

No thought or word is left untouched

Everything reminds me of my fall

Never more to stray from the righteous path

And to temptation in scorn to laugh

This is my desire

My only need

For you to forgive this ill-thought deed

The truth of what we were I have seen too late

Torn apart and cursed by my rising self-hate

In this act most hateful I put us to the test

I will see the strength of your love confessed

No more am I the servant of slavish lust

I feel stripped and flayed by my self-disgust

To the raging furies I am laid bare

And in truth, about myself I do not care

Mea culpa

Mea maxima culpa

Forgive me, for I have sinned

There is nothing I can do or say

To lift the weight of the guilt from me

No thought or word is left untouched

Everything reminds me of my fall

Never more to stray from the righteous path

And to temptation in scorn to laugh

This is my desire

My only need

For you to forgive this ill-thought deed

And I never meant to hurt you

I never thought I could

In this deceitful world

I wanted to be true

And I never meant to hurt you

I never thought I could

In this deceitful world

I am also untrue

Ik ben van binnen gestorven, mijn hart is ingetogen

Ik heb alles geplunderd waar ik het meest van hou

Wat er van mij overblijft, is slechts een omhulsel

Een uiterlijk visioen van een innerlijke hel

Ik kan dit nooit goedmaken met jou

Maar ik zal nooit stoppen met proberen

Hoe hoog de uiteindelijke kosten ook zijn

Ik kan nog niet geloven dat het gevecht verloren is

Mea culpa

Mea maxima culpa

Vergeef me, want ik heb gezondigd

Er is niets dat ik kan doen of zeggen

Om het gewicht van de schuld van me af te heffen

Geen enkele gedachte of woord blijft onaangeroerd

Alles herinnert me aan mijn val

Nooit meer afdwalen van het rechtvaardige pad

En tot verleiding in minachting om te lachen

Dit is mijn wens

Mijn enige behoefte

Voor jou om deze ondoordachte daad te vergeven

Mijn geest, ze markeren

Mijn morele normen zijn weg

Ondergedompeld in deze duisternis

In beroering gegooid

Geschokt door de diepte van mijn afdaling

Is het voor een zondaar te laat om zich te bekeren?

Ik ben blind geweest, maar je moet zien

Dat we samen moeten wandelen vanuit deze onderwereld

Zelfs in deze zwakte is mijn vertrouwen in jou sterk

Ik denk dat je verder kunt kijken dan dit verkeerd

Mea culpa

Mea maxima culpa

Vergeef me, want ik heb gezondigd

Er is niets dat ik kan doen of zeggen

Om het gewicht van de schuld van me af te heffen

Geen enkele gedachte of woord blijft onaangeroerd

Alles herinnert me aan mijn val

Nooit meer afdwalen van het rechtvaardige pad

En tot verleiding in minachting om te lachen

Dit is mijn wens

Mijn enige behoefte

Voor jou om deze ondoordachte daad te vergeven

De waarheid van wat we waren, heb ik te laat gezien

Verscheurd en vervloekt door mijn toenemende zelfhaat

In deze meest hatelijke daad heb ik ons ​​op de proef gesteld

Ik zal de kracht van je liefde beleden zien

Ik ben niet meer de dienaar van slaafse lust

Ik voel me uitgekleed en gevild door mijn zelfwalging

Aan de woedende furies word ik blootgelegd

En eerlijk gezegd, over mezelf kan het me niet schelen

Mea culpa

Mea maxima culpa

Vergeef me, want ik heb gezondigd

Er is niets dat ik kan doen of zeggen

Om het gewicht van de schuld van me af te heffen

Geen enkele gedachte of woord blijft onaangeroerd

Alles herinnert me aan mijn val

Nooit meer afdwalen van het rechtvaardige pad

En tot verleiding in minachting om te lachen

Dit is mijn wens

Mijn enige behoefte

Voor jou om deze ondoordachte daad te vergeven

En het was nooit mijn bedoeling om je pijn te doen

Ik had nooit gedacht dat ik dat zou kunnen

In deze bedrieglijke wereld

Ik wilde eerlijk zijn

En het was nooit mijn bedoeling om je pijn te doen

Ik had nooit gedacht dat ik dat zou kunnen

In deze bedrieglijke wereld

Ik ben ook niet waar