Dreams No More - Libitina

When all my actions seem to leave no trace

All words, muted, they appear out of place

When all my deeds fall short of the mark

My vision of the future is so stark…

Once heir to the world

The winds have changed

Former glories mock me, or so it seems

The order of things has been rearranged

The gods plough salt into the fields of my dreams

Echoes in the abyss answer my screams

They make not a wave in the world outside

Bereft of spirit, soulless I feel

A suppliant, chained

Before you I kneel…

Unable longer to fight against this

I can just wait and sit it out

Hide away, sink within myself

And wait for fate to take its course…

Dead to the world, dead to myself

Nothing can change without force of will

Mine this world has all but killed

A knife in the back

Done in stealth

Echoes in the abyss answer my screams

They make not a wave in the world outside

Bereft of spirit, soulless I feel

A suppliant, chained

Before you I kneel…

I have been reduced to this level

Call it a defeatist laissez-faire

This can solve nothing but tires me less

Than forever swimming against the flow

I forget my triumphs in dealing with pain

To my growing doubts I give full rein

Fading memories are all that remain

Of riches laid waste by society’s disdain

Wanneer al mijn acties geen sporen lijken na te laten

Alle woorden, gedempt, lijken niet op hun plaats

Wanneer al mijn daden hun doel niet bereiken

Mijn visie op de toekomst is zo grimmig...

Ooit erfgenaam van de wereld

De wind is veranderd

Vroegere glories bespotten me, althans zo lijkt het

De volgorde van de dingen is herschikt

De goden ploegen zout in de velden van mijn dromen

Echo's in de afgrond beantwoorden mijn geschreeuw

Ze maken geen golf in de buitenwereld

Beroofd van de geest, zielloos voel ik me

Een smekeling, geketend

Voor u kniel ik...

Kan hier niet langer tegen vechten

Ik kan gewoon wachten en het uitzitten

Verstop je, zak weg in mezelf

En wacht tot het lot zijn gang gaat...

Dood voor de wereld, dood voor mezelf

Niets kan veranderen zonder wilskracht

De mijne, deze wereld heeft alles behalve gedood

Een mes in de rug

Gedaan in het geheim

Echo's in de afgrond beantwoorden mijn geschreeuw

Ze maken geen golf in de buitenwereld

Beroofd van de geest, zielloos voel ik me

Een smekeling, geketend

Voor u kniel ik...

Ik ben teruggebracht tot dit niveau

Noem het een defaitistisch laissez-faire

Dit kan niets anders oplossen dan mij minder vermoeien

Dan voor altijd tegen de stroom in zwemmen

Ik vergeet mijn triomfen in het omgaan met pijn

Aan mijn groeiende twijfels geef ik de volledige teugel

Vervaagde herinneringen zijn het enige dat overblijft

Van rijkdom verwoest door minachting van de samenleving