Dirt I Cannot Wash - Libitina

I’ve surrendered so much I’ve forgotten to live

You ask for too much

But what do you give?

The scales now fall from before my eyes

And I can see through your artifice

Finally the truth has dawned upon me

And with its light

I can clearly see

That I am alone when I am with you

To my feelings I can never be true

Seeds of doubt will never bear fruit

And so it is our love follows suit

I can give no more

I need something back

And you seem unable to relieve my lack

The giving has just been all on one side

And no one can tell me I have not tried

I see from the past I must cut loose

The time of my going I will choose

A letting of blood and an end to pain

My life in this way I will regain

I can’t look on you in the same way now

Absolutes have turned to relatives

And I am consumed by a family of doubts

I can hear whispers through the shouts

Sounds and tones that, whilst discordant

Raise me from my slumber dormant

Your fell deeds make a lie of your words

To say you love me seems absurd

And I will laugh as I have the heart

The will to end this and make a new start

I can give no more

I need something back

And you seem unable to relieve my lack

The giving has just been all on one side

And no one can tell me I have not tried

I see from the past I must cut loose

The time of my going I will choose

A letting of blood and an end to pain

My life in this way I will regain

Surrounded by lotus

But wracked by pain

On my waking life it has left its stain

While much of my suffering has gone unseen

The truth is again that I have been

Laid low by the sacrifice I have made for you

The help I needed I think you knew

Bowed under the yoke

A crippling weight

These wounds you’ll see far too late

Sadly I know they’ll not go unwept

Blame the promises you have not kept

Ik heb zoveel overgegeven dat ik ben vergeten te leven

Je vraagt ​​te veel

Maar wat geef je?

De schellen vallen nu voor mijn ogen

En ik kan door je kunstgrepen heen kijken

Eindelijk is de waarheid tot me doorgedrongen

En met zijn licht

Ik kan duidelijk zien

Dat ik alleen ben als ik bij jou ben

Naar mijn gevoel kan ik nooit waar zijn

Zaadjes van twijfel zullen nooit vrucht dragen

En zo is het dat onze liefde volgt

Ik kan niet meer geven

Ik heb iets terug nodig

En je lijkt niet in staat om mijn gemis te verlichten

Het geven is gewoon aan één kant geweest

En niemand kan me vertellen dat ik het niet heb geprobeerd

Ik zie uit het verleden dat ik moet loslaten

De tijd van mijn vertrek zal ik kiezen

Een bloedvergieten en een einde aan pijn

Op deze manier zal ik mijn leven herwinnen

Ik kan nu niet op dezelfde manier naar je kijken

Absoluten zijn veranderd in familieleden

En ik word opgeslokt door een familie van twijfels

Ik hoor gefluister door het geschreeuw heen

Klanken en tonen die, hoewel tegenstrijdig

Wek me uit mijn sluimerslaap

Uw gevallen daden maken een leugen van uw woorden

Om te zeggen dat je van me houdt lijkt absurd

En ik zal lachen zoals ik het hart heb

De wil om hier een einde aan te maken en een nieuwe start te maken

Ik kan niet meer geven

Ik heb iets terug nodig

En je lijkt niet in staat om mijn gemis te verlichten

Het geven is gewoon aan één kant geweest

En niemand kan me vertellen dat ik het niet heb geprobeerd

Ik zie uit het verleden dat ik moet loslaten

De tijd van mijn vertrek zal ik kiezen

Een bloedvergieten en een einde aan pijn

Op deze manier zal ik mijn leven herwinnen

Omringd door lotus

Maar gekweld door pijn

Tijdens mijn wakkere leven heeft het zijn vlek achtergelaten

Hoewel veel van mijn lijden ongezien is gebleven

De waarheid is dat ik opnieuw ben geweest

Vernederd door het offer dat ik voor je heb gebracht

De hulp die ik nodig had, denk ik dat je wist

Gebogen onder het juk

Een verlammend gewicht

Deze wonden zie je veel te laat

Helaas weet ik dat ze niet ongehuwd zullen blijven

Geef de schuld aan de beloften die je niet hebt gehouden