Perpetual Village - Liars

Time proceeds towards what has been a worn and well known road

A known road, a known road

If I could see what couldn’t be I know I wouldn’t run

No I won’t, I won’t

Time it speeds into itself, I’ve known it all along

I’m so old, I am old

Endlessly monotony dulls all alternatives

Life is long, way too long

This kind disease could run its course

This time will be a whole brand new route

This comforts all that ached before

I might just start to believe in trust

This kind disease, a new scapegoat

For my time to leave.

New to all unknown

Time proceeds towards what has been a worn and well known course

I won’t run, I won’t run

Find in me what couldn’t be I wrote it on a note

A new world, a new home

Poor estimation of

Poor estimation of

Poor estimation of life

Poor estimation of

Poor estimation of

Poor estimation of life

I’m watching you

I’m watching you

They form a line, to test my pride

I’m a one dream, one pitch sound

I’m a one dream, one pitch sound

I’m aware

I’m aware

Of your appeal

And I’m burning up

All my wondering’s done

And I’m burning up

I am burning up

I am burning up

I eat what I kill, waste not

My reasons might have holes

All my wondering’s done

All my wondering’s done

Likely they will kill me for my reasons and my wants

I will clear a path

I will leave a path

This kind disease won’t kill me yet

The chimes will ring with or without wind

Make light of me, a laugh or speech

A longer line, to feed my pride

I’m a one dream, one pitch sound

I’m a one dream, one pitch sound

I’m aware

I’m aware

Of your appeal

And I’m burning up

Yeah I’m burning up

All my wondering’s gone

And I’m burning up

I am burning up

I am burning up

De tijd gaat verder in de richting van een versleten en bekende weg

Een bekende weg, een bekende weg

Als ik kon zien wat niet zou kunnen, weet ik dat ik niet zou rennen

Nee, dat doe ik niet, dat doe ik niet

Tijd die het zichzelf versnelt, ik heb het al die tijd geweten

Ik ben zo oud, ik ben oud

Eindeloze eentonigheid verdooft alle alternatieven

Het leven is lang, veel te lang

Deze vriendelijke ziekte kan zijn beloop krijgen

Deze keer wordt een geheel nieuwe route

Dit troost alles wat voorheen pijn deed

Misschien begin ik te geloven in vertrouwen

Deze soort ziekte, een nieuwe zondebok

Voor mijn tijd om te vertrekken.

Nieuw voor alle onbekenden

De tijd gaat verder naar wat een versleten en bekende koers is geweest

Ik zal niet rennen, ik zal niet rennen

Vind in mij wat niet kan zijn Ik schreef het op een briefje

Een nieuwe wereld, een nieuw huis

slechte inschatting van

slechte inschatting van

Slechte inschatting van het leven

slechte inschatting van

slechte inschatting van

Slechte inschatting van het leven

Ik hou je in het oog

Ik hou je in het oog

Ze vormen een lijn, om mijn trots te testen

Ik ben een één droom, één toonhoogte

Ik ben een één droom, één toonhoogte

Ik ben bewust

Ik ben bewust

van uw beroep

En ik brand

Al mijn vragen zijn voorbij

En ik brand

Ik brand op

Ik brand op

Ik eet wat ik dood, verspil niet

Mijn redenen kunnen gaten hebben

Al mijn vragen zijn voorbij

Al mijn vragen zijn voorbij

Waarschijnlijk zullen ze me vermoorden om mijn redenen en mijn wensen

Ik zal een pad vrijmaken

Ik laat een pad achter

Van deze vriendelijke ziekte ga ik nog niet dood

De klokken luiden met of zonder wind

Maak licht van mij, een lach of een toespraak

Een langere rij, om mijn trots te voeden

Ik ben een één droom, één toonhoogte

Ik ben een één droom, één toonhoogte

Ik ben bewust

Ik ben bewust

van uw beroep

En ik brand

Ja ik ben aan het branden

Al mijn vragen zijn weg

En ik brand

Ik brand op

Ik brand op