Coração - Leonardo Gonçalves

Onde nascem as fontes da vie os loucos duvidam de Deus?

Onde negros se tornam os dias e os homens se acham mais seus?

Quem despeja na boca as palavras, transformando-se em pedra ou cristal?

Quem desenha na face a beleza, mas se torna o carrasco no golpe final?

Coração, entre o bem e o mal, que distância haverá?

Coração, um amigo, um bandido talvez, quem te conhecerá?

Onde o ódio encontra raízes e o amor se mistura à paixão?

Onde a vida nos traz cicatrizes e o desprêzo se faz solidão?

Quem despeja nas veias a vida e na morte é o silêncio fatal?

Quem conhece a verdade da história, a cruel testemunha no lance final?

Waar zijn de bronnen van de dwazen die twijfelen aan de geboorte van God?

Waar zwarten dagen worden en mannen meer van jou?

Wie giet de woorden in hun mond en verandert zichzelf in steen of kristal?

Wie tekent de schoonheid op het gezicht, maar wordt de beul in de genadeslag?

Hart, tussen goed en kwaad, hoe ver zal het zijn?

Hart, een vriend, misschien een bandiet, wie zal jou kennen?

Waar vindt haat wortels en vermengt liefde zich met passie?

Waar brengt het leven ons littekens en verandert minachting in eenzaamheid?

Wie giet leven en dood in de aderen is fatale stilte?

Wie kent de waarheid van het verhaal, de wrede getuige in het laatste bod?