Les Fourreurs - Leo Ferre'

C’est un sale métier que de devoir sans fin

N'étant coupeur de bourses

Bonneteur charlatan monte-en-l'air aigrefin

Vendre la peau de l’ours

On demeure parfois pendant des jours entiers

Tout seul dans sa boutique

Et cette odeur de peaux qu’il faut que vous sentiez

N’est pas très romantique

La martre- zibeline allez c’est plus joli

Sur Madame en Packard

Que quand le paradichlorobenzène emplit

Le nez et les placards

L’opossum à la fin c’est tout aussi lassant

Que la loutre marine

Oh qui dira l’ennui qui prend le commerçant

Derrière ses vitrines

Quand je pense pourtant aux perceurs de plafond

Dont la vie est si dure

Au cinéma j’ai v comment ces gens-là font

Et Dieu sait si ça dure

À ceux qui pour avoir le respect du milieu

Et de belles bottines

Livrent leur sœur cadette à de vilains messieurs

Pour des prix de famine

Je me dis caressant mes descentes de lit

Mes manchons mes écharpes

Qu’il ne faut pas céder à la mélancolie

Et se joindre aux escarpes

Qu’un magasin vaut mieux que de faire en prison

Des chaussons de lisière

Et mieux cent fois brosser les manteaux de vison

Que buter les rentières

Mieux lustrer le renard que d’aller proposer

L’héroïne à tant l’once

Mieux chez soi demeurer où sont entreposés

Le castor et le skunks

Et puis qu’on ait ou non vendu son chinchilla

Son hermine ou son phoque

Il vous reste du moins cet amer plaisir-là

Vitupérer l'époque

Vitupérer l'époque

L'époque

Het is een vuile baan om eindeloze plichten te hebben

Geen portemonneesnijder zijn

Charlatan Hooter Sour ondersteboven

Verkoop berenhuid

Soms blijven we hele dagen

Helemaal alleen in zijn winkel

En deze geur van huiden die je moet ruiken

Is niet erg romantisch

De sabelmarter kom op, hij is mooier

Op Madame in Packard

Dan wanneer de paradichloorbenzeen vult

De neus en de kasten

De opossum aan het einde is net zo saai

Dan de zeeotter

Oh wie zal de verveling zeggen die de handelaar kost

Achter zijn ramen

Maar als ik aan plafondpiercers denk

Wiens leven zo zwaar is

In de bioscoop Iv hoe deze mensen het doen

En God weet of het zo blijft

Aan degenen die voor het respect van het milieu

En mooie laarzen

Lever hun jongere zusje af aan ondeugende heren

Voor hongerprijzen

Zeg ik tegen mezelf terwijl ik over mijn bedkleden streel

Mijn moffen mijn sjaals

Geef niet toe aan melancholie

En sluit je aan bij de steile hellingen

Dat een winkel beter is dan in de gevangenis

Zelfkant pantoffels

En honderd keer beter de nertsjassen poetsen

Wat de gepensioneerden te doden

Beter de vos poetsen dan een aanzoek doen

Heroïne met zoveel een ounce

Beter thuis blijven waar ze zijn opgeslagen

De bever en de stinkdieren

En of we onze chinchilla wel of niet hebben verkocht

Haar hermelijn of haar zegel

Dat bittere plezier heb je tenminste nog

Om de tijd te verdrijven

Om de tijd te verdrijven

De tijd