A Coming Storm - Lemuria

A wind blows over the lavender fields*

Carrying the scent of death and decay

The holy war consumes and burns

Everything and everyone in its way

Carcasonne has fallen

To whom do we turn in these times forlorn?

High in the mountains we will find

Refuge from the coming storm

Shining swords and burning crosses

Rising up into the skies

Blinding rage and hate prevailing

Growing, spewing from their eyes.

You can run but you can’t hide

My power is too great

I know that God is on my side

Your penance is too late

I shall weed out there heretics one by one

They’ll be purged in fire in front of everyone

I shall make examples out of these hypocrites

I’ll send them down to hell’s fiery pits

We must flee to our stronghold high and dry

We’ll be safe in Montségur and Cabaret

There’s no shame in running

For he who fights and runs lives to fight another day

«And so it came to pass, The remaining heretics sought shelter in the high

Black Mountains, far from Simon de Montfort’s merciless persecution.

Those who were captured were tortured, burned at the stake or buried alive,

all in the name of God.

And even there they weren’t safe, for after seven

weeks of siege, settlements such as Minerve and Lavaur were overrun by the holy

army… and razed to the ground»

Weeks and weeks of combat and assault

Minerve stood high and dry

But in the end thirst and famine brought them to their knees

They would stand with their attackers eye to eye

They were given a choice: to renounce their faith

Or to perish in inferno at the stake

With heads held high, they would rather die

Their beliefs they would never forsake

On the day of Mary Magdalene

One hundred and forty were lead below

At the bottom of the gorge waited a forge

Where death was ready to sow

The parfaits were piled one by one

Onto a seething tower of flame

Embers flew high into the sky

And the crusaders, they felt no shame

«Neither death nor life can tear us from the faith to which we are joined»

A plague spread through the land

Fueled by the brotherhood in white

He ruled with iron fisted hand

Wielding his god-gifted might

Shining swords and burning crosses

Rising up into the skies

Blinding rage and hate prevailing

Growing, spewing from their eyes.

«For nine whole years Simon de Montfort tortured, mutilated, murdered and

burned his way across the Languedoc.

But the parfaits stayed true to their

beliefs.»

Shining swords and burning crosses

Rising up into the skies

Blinding rage and hate prevailing

Growing, spewing from their eyes.

Spewing from their eyes!

Er waait een wind over de lavendelvelden*

De geur van dood en verval met zich mee

De heilige oorlog verteert en verbrandt

Alles en iedereen op zijn manier

Carcasonne is gevallen

Aan wie leveren we deze verloren tijd in?

Hoog in de bergen zullen we vinden

Toevlucht voor de komende storm

Glanzende zwaarden en brandende kruisen

Opstaan ​​in de lucht

Verblindende woede en haat overheersen

Groeiend, spuwend uit hun ogen.

Je kunt rennen, maar je kunt je niet verbergen

Mijn kracht is te groot

Ik weet dat God aan mijn kant staat

Je boetedoening is te laat

Ik zal de ketters één voor één uitroeien

Ze zullen voor het oog van iedereen in het vuur worden gespoeld

Ik zal voorbeelden maken van deze hypocrieten

Ik stuur ze naar de vurige kuilen van de hel

We moeten hoog en droog naar ons bolwerk vluchten

We zijn veilig in Montségur en Cabaret

Hardlopen is geen schande

Want hij die vecht en rent, leeft om op een andere dag te vechten

"En zo geschiedde het, de overgebleven ketters zochten beschutting in de hoge"

Black Mountains, ver van de meedogenloze vervolging van Simon de Montfort.

De gevangenen werden gemarteld, op de brandstapel verbrand of levend begraven,

allemaal in de naam van God.

En zelfs daar waren ze niet veilig, want na zeven

weken van beleg werden nederzettingen zoals Minerve en Lavaur overspoeld door de heilige

leger... en met de grond gelijk gemaakt»

Weken en weken van strijd en aanranding

Minerve stond hoog en droog

Maar uiteindelijk brachten dorst en hongersnood hen op de knieën

Ze stonden oog in oog met hun aanvallers

Ze kregen de keuze: hun geloof afzweren

Of om te komen in inferno op de brandstapel

Met opgeheven hoofd zouden ze liever sterven

Hun overtuigingen zouden ze nooit verzaken

Op de dag van Maria Magdalena

Honderdveertig werden hieronder geleid

Op de bodem van de kloof wachtte een smederij

Waar de dood klaar was om te zaaien

De parfaits werden één voor één opgestapeld

Op een ziedende toren van vlammen

Sintels vlogen hoog in de lucht

En de kruisvaarders, ze voelden geen schaamte

«Dood noch leven kan ons van het geloof afrukken waarmee we zijn verbonden»

Een plaag verspreidde zich door het land

Gevoed door de broederschap in het wit

Hij regeerde met ijzeren vuist

Zijn goddelijke macht hanterend

Glanzende zwaarden en brandende kruisen

Opstaan ​​in de lucht

Verblindende woede en haat overheersen

Groeiend, spuwend uit hun ogen.

« Negen jaar lang werd Simon de Montfort gemarteld, verminkt, vermoord en...

brandde zich een weg door de Languedoc.

Maar de parfaits bleven trouw aan hun

overtuigingen.»

Glanzende zwaarden en brandende kruisen

Opstaan ​​in de lucht

Verblindende woede en haat overheersen

Groeiend, spuwend uit hun ogen.

Spuwen uit hun ogen!