Feu - Laura Cahen

Qu’on le vole, ton sourire

Je le retrouverais

J'écumerais, folle

Mes souvenirs

Qu’on les arrache, tes yeux

Je les dessinerais

Dans le bleu

Le bleu

Qu’on le vole, mon chagrin

Je ne le retiens point

L’hiver, qu’on le décolle

De mes mains

Qu’on les arrache, mes cheveux

Je n’en frai rien

Libère, qu’on les hach

Feu

J’ai souvent le vent dans les yeux

Mais au milieu de l'étang

J’irai faire un feu

Pour s’il pleut

M’allonger dedans

Feu, feu

Steel het, je glimlach

ik zou hem vinden

Ik zou schuimen, gek

Mijn herinneringen

Laat ze eruit worden geplukt, je ogen

ik zou ze tekenen

In het blauw

Blauw

Laat het gestolen worden, mijn verdriet

Ik houd het niet tegen

In de winter, laten we het uitdoen

uit mijn handen

Laten we ze eruit trekken, mijn haar

kan me niet schelen

Gratis, laten we ze hakken

Vuur

Ik heb vaak de wind in mijn ogen

Maar midden in de vijver

Ik ga een vuur maken

Voor als het regent

ga erin liggen

Vuur vuur