Winteryear - Lash Out

A winteryear, five years before the future

Just after the end of history

There’s a headless vulcano

Couloring the sidewalk

Its smile is cut off

The sewer drinks its altarwine

The penis penetrates

The modern virginity

In the castle

Of humanity

In civilisation halls

Empty words echoes between the walls

As champagne swills down dried throats

Dance to the songs of living dead

They knock at your splintered doors

Stripped dignity

A creature rapes itself

Here falls the belief

In humanity

Men weep and women die

Men breed and women sleep

The library goes up in flames

Nothing left but trivial remains

Lines drawn with greedy perfection

The words is on the phone — an infection

The gun lights itself a cigarette

To celebrate the loss

I rather live for something

Than die for nothing

If the river runs nearby

Don’t count me in

Een winterjaar, vijf jaar voor de toekomst

Net na het einde van de geschiedenis

Er is een onthoofde vulkaan

Het kleuren van de stoep

Zijn glimlach is afgesneden

Het riool drinkt zijn altaarwijn

De penis penetreert

De moderne maagdelijkheid

In het kasteel

Van de mensheid

In beschavingszalen

Lege woorden echoën tussen de muren

Zoals champagne door uitgedroogde kelen spoelt

Dans op de liedjes van levende doden

Ze kloppen op je versplinterde deuren

Gestripte waardigheid

Een wezen verkracht zichzelf

Hier valt het geloof

In de mensheid

Mannen huilen en vrouwen sterven

Mannen broeden en vrouwen slapen

De bibliotheek gaat in vlammen op

Er blijft niets anders dan triviaal over

Lijnen getekend met hebzuchtige perfectie

De woorden zijn aan de telefoon - een infectie

Het pistool steekt zelf een sigaret aan

Om het verlies te vieren

Ik leef liever ergens voor

Sterf dan voor niets

Als de rivier in de buurt stroomt

Tel me niet mee