The Betrayel - Lapse

Though I’ve returned with my head hung low

And my palms pressed flatly, upwardly together

In due time I plan on leaving again

And when I do my fingers will fold to form a gun

And flip to fuck a chorus of pussies

Who still answer to that brilliant thought

That revealed itself to them in third grade

What was it again?

In this church the clocks have stopped

While her bedtime tongue hits my ears undeciphered

And my hands send «silk» to my heart

Before the «skin» to my brain

And I know these whispers betray my alchemy

And my new religion can set us back centuries

But I’m not coming back

I’m not coming back until i can take this with me

Hoewel ik ben teruggekeerd met gebogen hoofd

En mijn handpalmen drukten plat, opwaarts tegen elkaar

Te zijner tijd ben ik van plan weer te vertrekken

En als ik dat doe, vouwen mijn vingers zich om een ​​geweer te vormen

En flip om een ​​koor van kutjes te neuken

Die nog steeds beantwoorden aan die briljante gedachte

Dat openbaarde zich aan hen in de derde klas

Wat was het ook alweer?

In deze kerk staan ​​de klokken stil

Terwijl haar tong voor het slapen gaan mijn oren onontcijferd raakt

En mijn handen sturen "zijde" naar mijn hart

Voor de "huid" naar mijn hersenen

En ik weet dat dit gefluister mijn alchemie verraadt

En mijn nieuwe religie kan ons eeuwen terugbrengen in de tijd

Maar ik kom niet terug

Ik kom niet terug voordat ik dit mee kan nemen