The Silence -

All of the memories

They have begun to fade, blurred by the anguish

All of the memories

They have begun to die, drowned by the sadness

I can’t see, I can’t feel

I don’t know where to start, can’t see the ending

And when the silence finally comes

The questions still remains, can’t seem to solve them alone

There is no answers left untold

A touch of nothingness fills the heart

Is there no end?

Why have everything come to this?

What on earth have I done wrong?

Is it me or something else?

Have I myself to blame?

Is it too late

Or can I find what I’m looking for

Looking into the eyes

See the spark that I once had

And when the silence finally comes

The questions still remains, can’t seem to solve them alone

There is no answers left untold

A touch of nothingness fills the heart

Is there no end?

Alle herinneringen

Ze zijn begonnen te vervagen, vervaagd door de angst

Alle herinneringen

Ze zijn begonnen te sterven, verdronken door het verdriet

Ik kan niet zien, ik kan niet voelen

Ik weet niet waar ik moet beginnen, kan het einde niet zien

En als de stilte eindelijk komt

De vragen blijven bestaan, kan ze niet alleen oplossen

Er zijn geen onvertelde antwoorden

Een vleugje niets vult het hart

Is er geen einde?

Waarom is het allemaal zo gekomen?

Wat heb ik in hemelsnaam verkeerd gedaan?

Ligt het aan mij of aan iets anders?

Heb ik mezelf de schuld?

Het is te laat

Of kan ik vinden wat ik zoek?

In de ogen kijken

Zie de vonk die ik ooit had

En als de stilte eindelijk komt

De vragen blijven bestaan, kan ze niet alleen oplossen

Er zijn geen onvertelde antwoorden

Een vleugje niets vult het hart

Is er geen einde?