Thorns - Lancaster

Young man you’re old now

but you didn’t die in the attempt,

I felt the gun pointing at me,

and I had the roses between my fingers.

I’m among the thorns, or I lost serenity.

Bad taste in my mouth… maybe I’m dead!

I see myself standing in front of the mirror, (I can’t hear anyone)

When I look back I see my friends are all gone (They are all gone)

Time after time I hear their voices fade out, time is running out,

over and over I know that I’m gonna die

alone in a bed of thorns.

Don’t deny my faults

but to forgive is all you know,

I know I was wrong,

but where is?

Where is divinity?

I’m among the thorns or I lost serenity.

Bad taste in my mouth… maybe I’m dead!

I see myself standing in front of the mirror (I can’t hear anyone)

When I look back I see my friends are all gone (They are all gone)

Time after time I hear their voices fade out, time is running out,

over and over I know that I’m gonna die alone in a bed of thorns.

I see myself standing in front of the mirror (I can’t hear anyone)

When I look back I see my friends are all gone (They are all gone)

Time after time I hear their voices fade out, time is running out,

over and over I know that I’m gonna die alone in a bed of thorns.

Jongeman, je bent nu oud

maar je stierf niet in de poging,

Ik voelde het pistool op me gericht,

en ik had de rozen tussen mijn vingers.

Ik ben tussen de doornen, of ik verloor de sereniteit.

Slechte smaak in mijn mond... misschien ben ik dood!

Ik zie mezelf voor de spiegel staan ​​(ik kan niemand horen)

Als ik terugkijk, zie ik dat mijn vrienden allemaal weg zijn (Ze zijn allemaal weg)

Keer op keer hoor ik hun stemmen wegsterven, de tijd dringt,

keer op keer weet ik dat ik dood ga

alleen in een bed van doornen.

Ontken mijn fouten niet

maar vergeven is alles wat je weet,

Ik wist dat ik fout zat,

maar waar is?

Waar is goddelijkheid?

Ik ben tussen de doornen of ik verloor de sereniteit.

Slechte smaak in mijn mond... misschien ben ik dood!

Ik zie mezelf voor de spiegel staan ​​(ik hoor niemand)

Als ik terugkijk, zie ik dat mijn vrienden allemaal weg zijn (Ze zijn allemaal weg)

Keer op keer hoor ik hun stemmen wegsterven, de tijd dringt,

keer op keer weet ik dat ik alleen zal sterven in een bed van doornen.

Ik zie mezelf voor de spiegel staan ​​(ik hoor niemand)

Als ik terugkijk, zie ik dat mijn vrienden allemaal weg zijn (Ze zijn allemaal weg)

Keer op keer hoor ik hun stemmen wegsterven, de tijd dringt,

keer op keer weet ik dat ik alleen zal sterven in een bed van doornen.