Bridges - Lancaster

I walk along this street and it seems

like that I’m looking for myself in the puddles.

As if I became rain,

I close my eyes and feel the water all over my skin.

Here is the silence again

when I close my eyes,

and here is the rain again,

(then I laugh!), this city got me!

I cross the bridges home,

and see the standing towers,

the rising of a Victorian castle.

I need these bridges to get home,

and feel that I am not hopeless.

This city got me…

I crawled to get here, to make a change,

I cried for leaving home, even though it was my chance.

Oh then the night comes and the cold gets in my bones,

and I’ve been a long time this way…

Here is the silence again

when I close my eyes,

and here is the rain again,

(then I laugh!), this city got me!

I cross the bridges home,

and see the standing towers,

the rising of a Victorian castle.

I need these bridges to get home,

and feel that I am not hopeless.

This city got me…

I’ve been through highs and lows but I feel free.

I feel the fresh air shaking me.

I left everything I had, but baby,

this city got me!

I cross the bridges home,

and see the standing towers,

the rising of a Victorian castle.

I need these bridges to get home,

and feel that I am not hopeless.

This city got me…

Ik loop door deze straat en het lijkt

zo zoek ik mezelf in de plassen.

Alsof ik regen werd,

Ik sluit mijn ogen en voel het water over mijn hele huid.

Hier is de stilte weer

als ik mijn ogen sluit,

en hier is de regen weer,

(dan moet ik lachen!), deze stad heeft me te pakken!

Ik steek de bruggen over naar huis,

en zie de staande torens,

de opkomst van een Victoriaans kasteel.

Ik heb deze bruggen nodig om thuis te komen,

en voel dat ik niet hopeloos ben.

Deze stad heeft me...

Ik kroop om hier te komen, om iets te veranderen,

Ik huilde omdat ik het huis verliet, ook al was het mijn kans.

Oh, dan komt de nacht en de kou dringt in mijn botten,

en ik ben al een hele tijd zo...

Hier is de stilte weer

als ik mijn ogen sluit,

en hier is de regen weer,

(dan moet ik lachen!), deze stad heeft me te pakken!

Ik steek de bruggen over naar huis,

en zie de staande torens,

de opkomst van een Victoriaans kasteel.

Ik heb deze bruggen nodig om thuis te komen,

en voel dat ik niet hopeloos ben.

Deze stad heeft me...

Ik heb hoogte- en dieptepunten meegemaakt, maar ik voel me vrij.

Ik voel de frisse lucht me schudden.

Ik heb alles achtergelaten wat ik had, maar schat,

deze stad heeft mij!

Ik steek de bruggen over naar huis,

en zie de staande torens,

de opkomst van een Victoriaans kasteel.

Ik heb deze bruggen nodig om thuis te komen,

en voel dat ik niet hopeloos ben.

Deze stad heeft me...