Fashion Weak - Lamento

Ciao

«Ciao»

Pensavo che uscissi domani

«Non potevo aspettare, va bene lo stesso?»

Sì, no va benissimo solo che…

Saranno stati i soldi, sarà stata la droga

Ma col tempo sei cambiata sì proprio come la moda

E saranno stati i tuoi, sarà colpa dell’infanzia

Ma voglio ricordarti con un filo di speranza

Sembravi uscita da una favola, principessa

E si piacevi a tutti tranne che a te stessa

Piangevi chiusa in bagno, il cibo era veleno

Tu che eri gia una piuma e pesavi sempre meno

Paranoie, dispiaceri

Quante lacrime sul fondo dei bicchieri

Ed eri cosi bella da abbagliare il sole

Da togliere il fiato, e lasciar senza parole

L’amore è una battaglia io nel cuore c’ho una guerra

Sto sei piedi sottoterra, sei piedi sottoterra

E l’umore sale e scende ma non prende l’ascensore

Sono fermo al piano terra e son passate già tre ore

E tu sei bella fuori ma stai morendo dentro

Tristemente sola tra le vetrine in centro

Ormai cammini a stento ti regge un piedistallo

E stai cadendo a pezzi, un puzzle di cristallo e…

Saranno stati i soldi, sarà stata la droga

Ma col tempo sei cambiata sì proprio come la moda

E saranno stati i tuoi, sarà colpa dell’infanzia

Ma voglio ricordarti con un filo di speranza

Io con i buchi nelle scarpe e tu le ballerine di Chanel

Sognavo di portarti sulla Torre Eiffel

Avrei pagato oro pur di non vederti un solo giorno triste

E tu lo stesso ma per due piste

E siamo passati, da una camera matrimoniale

A un letto freddo d’ospedale

Ricordo i camici, tu priva di sensi per l’ennesima volta

Sensi di colpa

Io con gli attacchi di panico, tu le crisi d’astinenza

Più che amore il nostro era un corso di sopravvivenza

Poli opposti predisposti per una relazione destinata All’autodistruzione

Saranno stati i soldi, sarà stata la droga

Ma col tempo sei cambiata sì proprio come la moda

E saranno stati i tuoi, sarà colpa dell’infanzia

Ma voglio ricordarti con un filo di speranza

Hallo

"Hallo"

Ik dacht dat je morgen uitging

"Ik kon niet wachten, is het goed?"

Ja, nee, het is prima, alleen dat...

Het moet het geld zijn geweest, het moeten de drugs zijn geweest

Maar na verloop van tijd ben je veranderd, net als mode

En het moet van jou zijn geweest, het zal de schuld van je kindertijd zijn

Maar ik wil je herinneren met een sprankje hoop

Je zag eruit alsof je uit een sprookje kwam, prinses

En ja, iedereen mocht je behalve jijzelf

Je huilde opgesloten in de badkamer, het eten was vergif

Jij die al een veertje was en steeds minder woog

Paranoia, verdriet

Hoeveel tranen aan de onderkant van de bril

En je was zo mooi dat je de zon verblindde

Om je de adem te benemen en je sprakeloos te laten

Liefde is een strijd, ik heb een oorlog in mijn hart

Ik ben zes voet onder de grond, zes voet onder de grond

En de stemming stijgt en daalt, maar neemt de lift niet

Ik ben gestopt op de begane grond en er zijn al drie uur verstreken

En je bent mooi van buiten, maar je gaat dood van binnen

Helaas alleen tussen de etalages in het centrum

Inmiddels kun je amper lopen, een voetstuk houdt je vast

En je valt uit elkaar, een kristallen puzzel en...

Het moet het geld zijn geweest, het moeten de drugs zijn geweest

Maar na verloop van tijd ben je veranderd, net als mode

En het moet van jou zijn geweest, het zal de schuld van je kindertijd zijn

Maar ik wil je herinneren met een sprankje hoop

Ik met gaten in mijn schoenen en jij met Chanel-flats

Ik droomde ervan je mee te nemen naar de Eiffeltoren

Ik zou goud hebben betaald om je op een trieste dag niet te zien

En jij hetzelfde, maar dan voor twee nummers

En we kwamen langs een tweepersoonsslaapkamer

Op een koud ziekenhuisbed

Ik herinner me de witte jassen, je bent voor de zoveelste keer bewusteloos

Schuldgevoelens

Ik met paniekaanvallen, jij met onthoudingscrises

Meer dan liefde was de onze een overlevingscursus

Tegenpolen opgezet voor een relatie die bestemd is voor zelfvernietiging

Het moet het geld zijn geweest, het moeten de drugs zijn geweest

Maar na verloop van tijd ben je veranderd, net als mode

En het moet van jou zijn geweest, het zal de schuld van je kindertijd zijn

Maar ik wil je herinneren met een sprankje hoop