Termini - La Stazione

Ti ho perso a Porta Nuova e Rogoredo

Io che alle coincidenze non credo

Ci ho dovuto credere quando

Solo al binario ha iniziato a piovere

Ed io scemo con il mio ottimismo osceno accendevo e riaccendevo

In fretta la stessa sigaretta

Sperando in un ultimo treno

È arrivato il tempo di perdersi

Senza termini appropriati

Senza mezzi termini

Ti ho perso a Bologna Centrale

E a Santa Maria Novella

La storia è sempre quella

Tu inizi e finisci ogni frase prima

Che io riesca a pensarla

E non ci ritroviamo mai coi tempi

Troppi ritardi, pochi avvertimenti

Così io arrivo prima e prendo un bus

E finisce che non ci becchiamo più

È arrivato il tempo di perdersi

Senza termini appropriati

Senza mezzi termini

E se cambi stagione

E se cambi stazione

Mi rincontrerai

Prima di perderti tra le persone

Mi rincontrerai

Ti ho persa ogni volta che resto

E ti vedo partire

Le mie dita su quel finestrino opaco

Come avessi un fazzoletto bianco in mano

Fermi a Napoli Centrale, il tempo che basta a cambiare vagone

E guardare verso un’altra direzione

Sei tu che ti sei persa in questo treno

L’inverno sembra estate e viceversa

(l'inverno è sembra estate e viceversa)

Ti ho perso a casa mia

(ti ho perso a casa mia)

O forse un po' per strada

Io che mi guardo attorno per capire quale sia

E adesso che siamo nella mia via

Tu per la tua strada

Io verso la mia

È arrivato il tempo di perdersi

Senza termini appropriati

Senza mezzi termini

E se cambi stagione

E se cambi stazione

Mi rincontrerai

Prima di perderti tra le persone

Mi rincontrerai

E ho compreso la necessità di un baretto in ogni angolo del mondo

Di un momento di raccoglimento

Prima del riaffiorare di un ricordo

E anche un momento morto

Può scandire il battito del tempo

Se è il tempo stesso a scandirti dentro

E ho compreso la necessità

Di chi resta e di chi non se ne va

Di tornare in città per poi ripartire

Di non perdersi mai se davvero ci riesci se poi ce la fai

È arrivato il tempo di perdersi

(E se contassi i kilometri

I bus che non passano

Metro e gli scioperi)

Senza termini appropriati

Senza mezzi termini

(Che non ci lasciano tornare

Dove so che tu sei)

E se cambi stagione

E se cambi stazione

Mi rincontrerai

Prima di perderti tra le persone

Mi rincontrerai

È arrivato il tempo di perdersi

Senza termini appropriati

Senza mezzi termini

E se cambi stagione

E se cambi stazione

Mi rincontrerai

Ik verloor je in Porta Nuova en Rogoredo

Ik geloof niet in toeval

Ik moest het toen geloven

Pas op het perron begon het te regenen

En ik stom met mijn obscene optimisme zette hem aan en zette hem weer aan

Snel dezelfde sigaret

Hopen op een laatste trein

De tijd is gekomen om te verdwalen

Geen juiste voorwaarden

Zonder compromis

Ik ben je kwijtgeraakt in Bologna Centrale

En in Santa Maria Novella

Het verhaal is altijd hetzelfde

U begint en maakt elke zin eerst af

Mag ik het denken

En we zijn nooit met de tijd mee

Te veel vertragingen, te weinig waarschuwingen

Dus ik kom eerder aan en neem een ​​bus

En het eindigt dat we elkaar nooit meer zien

De tijd is gekomen om te verdwalen

Geen juiste voorwaarden

Zonder compromis

En als het seizoen verandert

En als je van station verandert

Je zult me ​​weer zien

Voordat je verdwaalt tussen mensen

Je zult me ​​weer zien

Ik ben je elke keer dat ik blijf kwijtgeraakt

En ik zie je vertrekken

Mijn vingers op dat ondoorzichtige raam

Alsof ik een witte zakdoek in de hand had

Stop in Napels Centrale, net genoeg tijd om van rijtuig te wisselen

En kijk in een andere richting

Jij bent het die verdwaalde in deze trein

Winter voelt als zomer en vice versa

(winter is als zomer en vice versa)

Ik ben je kwijtgeraakt in mijn huis

(Ik verloor je in mijn huis)

Of misschien een beetje onderweg

Ik kijk rond om erachter te komen welke het is

En nu we in mijn straat zijn

Je bent onderweg

Ik naar de mijne

De tijd is gekomen om te verdwalen

Geen juiste voorwaarden

Zonder compromis

En als het seizoen verandert

En als je van station verandert

Je zult me ​​weer zien

Voordat je verdwaalt tussen mensen

Je zult me ​​weer zien

En ik begreep de behoefte aan een kleine bar in elke uithoek van de wereld

Van een moment van herinnering

Voordat een herinnering weer bovenkomt

Het is ook een dood moment

Het kan het ritme van de tijd markeren

Als het de tijd zelf is die je van binnen markeert

En ik begreep de noodzaak

Van degenen die blijven en van degenen die niet vertrekken

Van terugkeren naar de stad en dan weer vertrekken

Om nooit te verdwalen als je het echt haalt, als je het dan haalt

De tijd is gekomen om te verdwalen

(En als ik de kilometers telde

De bussen die niet passeren

Metro en de stakingen)

Geen juiste voorwaarden

Zonder compromis

(Ze laten ons niet terugkomen

Waar weet ik dat je bent)

En als het seizoen verandert

En als je van station verandert

Je zult me ​​weer zien

Voordat je verdwaalt tussen mensen

Je zult me ​​weer zien

De tijd is gekomen om te verdwalen

Geen juiste voorwaarden

Zonder compromis

En als het seizoen verandert

En als je van station verandert

Je zult me ​​weer zien