Frontières - La Gale

Du phosphore blanc pour mes peines

De la honte sur mes gènes

Ils nous ont exploités sans gêne

Toutes nos ressources sont taries à échelle surhumaine

Je suis la peur aux confinement de leurs nerfs

Et me larve avec torpeur aux quatre coins de leur Enfer

Je suis tout ce qu’ils haïssent, ils en ont décidé ainsi

Le jour qui m’a amené ici a amorcé mon sursis

Mon nom jamais épelé inscrit en lettres capitales

Sans drapeau, sans couleurs, sans base gouvernementale

Pour des nations baties à l’usure de nos sandales

Et qui se garderont bien de soulever tout scandale

Pour nous l’espoir lentement s’est tari par escale

Entre charter, expulsion, univers carcéral

Être à jamais la bête noire de ces chacals

Est mon ambitions première, je considère que c’est normal

Le passage d’une frontière, le néant d’une carrière

Des drônes, des gravières, des dettes en surenchère

Le passage d’une frontière, le néant d’une carrière

La force par-dessus tout d'être autre chose qu’hier

Des drônes, des gravières, des dettes en surenchère

Une brèche pour une guerre à ciel ouvert

J’ai claqué la porte, il y a de ça fort longtemps

Ne crois plus à la paix mais à un violent réajustement

Et je brûle, me consumme en quatre temps

Une ceinture à la taille, prête à faire feu sur vos gens

Pour des générations acquises par nettoyage mental

À qui je souhaite un examen de conscience radical

Si ce sol je foule encore

C’est pour que mes pas y restent imprimés après ma mort

«Tu es né poussière, tu retourneras poussière»

Les vautours, chaque jour dévoreront tes vicères

Tu verras que rien ne sert d’espérer en vain

Que la résignation pour toi est le plus court des chemins

Sur la brèche insolente et la branche qu’ils ont sciée

Se tient le rêve jamais brisé d’un à un les voir tomber

Des racines assèchées de nos précieux oliviers

Aux pieds des cubes de béton et des jardins aceptisés

On prend part à la réécriture du scénar'

Quand les lumières s'éteignent, quand à nous s’offre le soir

Les murs se taisent, nos morsures saignent mais réel est le cauchemard

Il ne s’agit que de temps pour que tous comprennent l’histoire

Le passage d’une frontière, le néant d’une carrière

Des drônes, des gravières, des dettes en surenchère

Le passage d’une frontière, le néant d’une carrière

La force par-dessus tout d'être autre chose qu’hier

Des drônes, des gravières, des dettes en surenchère

Une brèche pour une guerre à ciel ouvert

Paroles rédigées et expliquées par la communauté RapGenius France

Witte fosfor voor mijn verdriet

Schande over mijn genen

Ze hebben ons zonder gêne uitgebuit

Al onze hulpbronnen zijn op bovenmenselijke schaal opgedroogd

Ik ben de angst in het binnenste van hun zenuwen

En larve me verdoving in de vier hoeken van hun hel

Ik ben de enige die ze haten, ze hebben het zo gemaakt

De dag die me hier bracht, begon mijn uitstel

Mijn ongespelde naam geschreven in hoofdletters

Zonder vlag, zonder kleuren, zonder regeringsbasis

Voor naties gebouwd op onze sandalen

En wie zal oppassen om geen schandaal te veroorzaken

Voor ons droogde de hoop langzaam op door een tussenstop

Tussen charter, uitzetting, gevangenisuniversum

Om voor altijd de vloek van deze jakhalzen te zijn

Is mijn eerste ambitie, ik vind het normaal

Het overschrijden van een grens, het niets van een carrière

Drones, grindgroeven, oplopende schulden

Het overschrijden van een grens, het niets van een carrière

De kracht vooral om iets anders te zijn dan gisteren

Drones, grindgroeven, oplopende schulden

Een doorbraak voor een openlijke oorlog

Ik heb de deur dichtgeslagen, lang geleden

Geloof niet langer in vrede maar in een gewelddadige aanpassing

En ik verbrand, verteer mezelf in vier fasen

Een heupgordel, klaar om op je mensen te vuren

Al generaties lang verworven door mentale reiniging

Aan wie ik een radicaal gewetensonderzoek toewens

Als ik deze grond nog steeds betreed

Het is zo dat mijn stappen daar na mijn dood ingeprent blijven

"Stof ben je geboren, stof zul je wederkeren"

De gieren zullen elke dag je ondeugden verslinden

Je zult zien dat het geen zin heeft om tevergeefs te hopen

Die berusting is voor jou de kortste weg

Op de brutale bres en de tak die ze hebben afgezaagd

Staat de ononderbroken droom om ze een voor een te zien vallen

Van de verdroogde wortels van onze kostbare olijfbomen

Aan de voet van betonnen kubussen en geaccepteerde tuinen

We nemen deel aan het herschrijven van het script

Als de lichten uitgaan, als de avond valt

De muren vallen stil, onze beten bloeden maar echt is de nachtmerrie

Het is gewoon tijd dat iedereen het verhaal begrijpt

Het overschrijden van een grens, het niets van een carrière

Drones, grindgroeven, oplopende schulden

Het overschrijden van een grens, het niets van een carrière

De kracht vooral om iets anders te zijn dan gisteren

Drones, grindgroeven, oplopende schulden

Een doorbraak voor een openlijke oorlog

Teksten geschreven en uitgelegd door de RapGenius France-community