Kyrie eleison - Monks Of The Abbey Of Notre Dame

Never thought my time was coming

Wasn’t in my dreams

Twice I visioned, I was falling down, down to the ground

I screamed out loud, woke on a cloudNever really a holy man

Even though I understand

The father, son and Holy Ghost, he’s the one that scares me most

Ashes to rain, you feel no painHell fire burns my conscience

My mind explodes

Spine is severed, blood runs cold, confess the deepest of sin

Envision a king with a white violinCrucifix hung above my death bed

Begins to bleed

Imagination, lunacy, has he come to hear my plea

Grant absolution, condone my sinThe lady in black, I ask, «What do you see?

A glimpse in your glass what good fortune for me»

The lady in black said, «Your lifeline is damned»

The tarot of death card she held in her handKyrie Eleison, Christe Eleison

Kyrie Eleison, Christe EleisonSegments of my life flash through my mind

Things never seen

It must be fate warning me, for now the walls are closing in

Rosary in hand, lost grain of sandHere I go, I start to fall again

Try to scream I’m mute

It is the end of my last fall to the land of nevermore

Shatter her glass, I woke on the floorThe lady in black, I ask, «What do you see

A glimpse in your glass what good fortune for me»

The lady in black said, «Your lifeline is damned»

The tarot of death card she held in her handKyrie Eleison, Christe Eleison

Kyrie Eleison, Christe Eleison

Nooit gedacht dat mijn tijd zou komen

Was niet in mijn dromen

Twee keer visioen, viel ik naar beneden, op de grond

Ik schreeuwde hardop, werd wakker op een wolk Nooit echt een heilige man

Ook al begrijp ik het

De vader, zoon en Heilige Geest, hij is degene die me het meest bang maakt

As om te regenen, je voelt geen pijn Hellevuur brandt mijn geweten

Mijn geest ontploft

De ruggengraat is doorgesneden, het bloed is koud, belijd de diepste zonde

Stel je een koning voor met een witte vioolKruisbeeld hing boven mijn sterfbed

Begint te bloeden

Fantasie, waanzin, is hij gekomen om mijn pleidooi te horen

Verleen absolutie, vergoelijk mijn zonde De dame in het zwart, ik vraag: «Wat zie je?

Een glimp in je glas wat een geluk voor mij»

De dame in het zwart zei: «Je reddingslijn is verdoemd»

De tarot des doodskaart die ze in haar hand hield Kyrie Eleison, Christe Eleison

Kyrie Eleison, Christe Eleison Segmenten van mijn leven flitsen door mijn hoofd

Nooit geziene dingen

Het moet het lot zijn dat me waarschuwt, want nu komen de muren dichterbij

Rozenkrans in de hand, verloren zandkorrel Hier ga ik, ik begin weer te vallen

Probeer te schreeuwen dat ik stom ben

Het is het einde van mijn laatste val naar het land van nooit meer

Breek haar glas, ik werd wakker op de vloer De dame in het zwart, ik vraag: «Wat zie je

Een glimp in je glas wat een geluk voor mij»

De dame in het zwart zei: «Je reddingslijn is verdoemd»

De tarot des doodskaart die ze in haar hand hield Kyrie Eleison, Christe Eleison

Kyrie Eleison, Christe Eleison