Fremen - Kyo

Pendant que nos villes brûlent dans le carburant des urnes

Je te ferai l’amour comme on ne le fait plus

Les pieds dans le goudron, la tête dans les plumes

J’ai chuchoté si fort qu’tu m’as entendu

Je te ferai valser sur des tangos et vibrer les côtes

Tanguer sur des îlots d’un nouveau monde à l’autre

Je te ferai l’amour comme on ne le fait plus

J’ai chuchoté si fort qu’tu m’as entendu

Il pleut des cordes sur les gabardines

Moi j’ai toujours su que les femmes avaient le goût de grenadine

Les taxis passent et l’envie défile

A la vitesse d’un limier lâché sur sa cible

I’m coming after, coming after, coming after you

And I’m coming after, coming after, coming after you

I’m coming after, coming after, coming after you

And coming after, coming after, coming after you

Je lève mon verre à la chaleur de l'épiderme

Aux enfants de cœur, aux brutes épaisses

Qui se donnent la réplique sans avoir lu leur texte

Je lève mon verre à nos succès, à nos échecs

À nos victoires, à nos défaites

À tes yeux de Fremen

Et à l’amour que je porte à cette époque obsolète

Nos meilleures histoires dorment sous les couvertures

Jusqu'à c’qu’une lampe, le soir, révèlent la vraie nature

Les pieds au plafond, la tête dans le future

J’ai chuchoté si fort que tout le monde s’est tu

Tournée générale, c’est pour moi, vas-y sers toi

Ce que je donne je ne le reprends pas

J’ai croqué dans le fruit qui m'était défendu

Je te ferai la cour comme on ne le fait plus

Je lève mon verre à la chaleur de l'épiderme

Aux enfants de coeur, aux brutes épaisses

Qui se donnent la réplique sans avoir lu leur texte

Je lève mon verre à nos succès, à nos échecs

À nos victoires, à nos défaites

À tes yeux de Fremen

Et à l’amour que je porte à cette époque obsolète

I’m coming after, coming after, coming after you

And I’m coming after, coming after, coming after you

Je lève mon verre à la chaleur de l'épiderme

Aux enfants de coeur, aux brutes épaisses

Qui se donnent la réplique sans avoir lu leur texte

Je lève mon verre à nos succès, à nos échecs

À nos victoires, à nos défaites

À tes yeux de Fremen

Et à l’amour que je porte à cette époque obsolète

Terwijl onze steden branden in stembusbrandstof

Ik zal de liefde met je bedrijven zoals we dat niet meer doen

Voeten in de teer, kop in de veren

Ik fluisterde zo hard dat je me hoorde

Ik zal je laten walsen op tango's en je ribben laten wiegen

Schommelen op eilandjes van de ene nieuwe wereld naar de andere

Ik zal de liefde met je bedrijven zoals we dat niet meer doen

Ik fluisterde zo hard dat je me hoorde

Het regent hard op de gabardines

Ik heb altijd geweten dat vrouwen naar grenadine smaakten

De taxi's passeren en de afgunst parades

Met de snelheid van een bloedhond losgelaten op zijn doelwit

Ik kom achter je aan, kom achter je aan

En ik kom achter je aan, kom achter je aan

Ik kom achter je aan, kom achter je aan

En komen na, komen na, komen na jou

Ik hef mijn glas op de hitte van de opperhuid

Aan de kinderen van het hart, aan de dikke bruten

Die elkaar een regel geven zonder hun tekst te hebben gelezen

Ik hef mijn glas op onze successen, op onze mislukkingen

Op onze overwinningen, op onze nederlagen

In jouw Vrijmans ogen

En de liefde die ik heb voor deze verouderde tijd

Onze beste verhalen slapen onder de dekens

Totdat een lamp 's nachts de ware aard onthult

Voeten naar het plafond, hoofd naar de toekomst

Ik fluisterde zo hard dat iedereen stil werd

Algemene rondleiding, het is voor mij, ga je gang en help jezelf

Wat ik geef, neem ik niet terug

Ik beet in de vrucht die voor mij verboden was

Ik zal je het hof maken zoals we dat niet meer doen

Ik hef mijn glas op de hitte van de opperhuid

Aan de kinderen in hart en nieren, aan de pestkoppen

Die elkaar een regel geven zonder hun tekst te hebben gelezen

Ik hef mijn glas op onze successen, op onze mislukkingen

Op onze overwinningen, op onze nederlagen

In jouw Vrijmans ogen

En de liefde die ik heb voor deze verouderde tijd

Ik kom achter je aan, kom achter je aan

En ik kom achter je aan, kom achter je aan

Ik hef mijn glas op de hitte van de opperhuid

Aan de kinderen in hart en nieren, aan de pestkoppen

Die elkaar een regel geven zonder hun tekst te hebben gelezen

Ik hef mijn glas op onze successen, op onze mislukkingen

Op onze overwinningen, op onze nederlagen

In jouw Vrijmans ogen

En de liefde die ik heb voor deze verouderde tijd