Autochthon -

Hands and knees grasping earth

The shining rust

Eggshell eyes

Brimming madness

Drink deep

The tumult fades

The silence dreams of nothing

The tree is as old as age

Branches grow, arcane fractals

Whispering to you of gentle vacuum and release

Rest your weary brow in laughing, sighing boughs

Soothe your fevers in the pulsing bark and rot

And dream of nothing

Drown your sorrows in murmurings

That fissure from gnarled growths and red earth

«The taker-away of pain…

… and the giver-back of beauty!»

Cast your eyes into your eyes

As veins and roots become one

As worlds spill from inchoate thoughts

As you fade

Handen en knieën grijpen de aarde vast

De glanzende roest

Eierschaal ogen

Overvolle waanzin

diep drinken

Het tumult verdwijnt

De stilte droomt van niets

De boom is zo oud als de leeftijd

Takken groeien, mysterieuze fractals

Fluisterend naar jou van zacht vacuüm en loslaten

Laat je vermoeide voorhoofd rusten in lachende, zuchtende takken

Verzacht je koorts in de pulserende blaf en rot

En droom van niets

Verdrink je verdriet in gemompel

Die spleet van knoestige gezwellen en rode aarde

«Het wegnemen van pijn…

… en het teruggeven van schoonheid!»

Werp je ogen in je ogen

Als aderen en wortels één worden

Terwijl werelden overvloeien van ingebeelde gedachten

Terwijl je vervaagt