Fantasmas - Knust

Quantas vezes será necessário

Pra eu me acostumar de vez com o final?

Com todas as desculpas do passado

Por favor, não diga que esse caos é normal

Tenho me sentido tão pra baixo

Tentando entender, mas não consigo, Deus já conversou tanto comigo

Falou que a vida é um ciclo pra não ser fria

Mas calma, toda noite vai compor um dia

Toda mágoa vira poesia

Tudo tem sua parte sombria

Tipo quando seu amor se vai, se prepare pros finais

Pra aprender viver a vida

Oh, eu sempre caio nos jogos do amor

A vida não me deixa saber onde eu vou

Toda essa confusão só tem esgotado quem eu sou

Eu sempre caio nos jogos do amor

A vida não me deixa saber onde eu vou

Oh, oh

Noites em claro, lembranças que se tornarão

Fantasmas que vêm de um passado antigo

Nem tudo na vida se resolve só com um perdão

Eu quase sempre tenho a sensação de estar perdido

O que eu faço com esse vazio?

O fundo dos olhos aponta o frio

As épocas de inverno deixam tudo mais cinza e eu vivo

Buscando razões pra continuar mesmo quando perco o caminho

Mesmo não tendo razão pra amar

E mesmo que existir não tenha nenhum sentido

Por mais que você me peça

Não consigo dizer que te amo

Por favor, meu bem, entenda

Que o que somos vai sempre mudando

Oh, eu sempre caio nos jogos do amor

A vida não me deixa saber onde eu vou

Toda essa confusão só tem esgotado quem eu sou

Eu sempre caio nos jogos do amor

A vida não me deixa saber onde eu vou

Oh, oh

Hoe vaak zal het duren

Zodat ik voor eens en voor altijd aan het einde kan wennen?

Met alle excuses uit het verleden

Zeg alsjeblieft niet dat deze chaos normaal is

Ik heb me zo down gevoeld

Ik probeer het te begrijpen, maar ik kan het niet, God heeft al zoveel met me gesproken

Hij zei dat het leven een cyclus is om niet koud te zijn

Maar kalmeer, elke nacht zal een dag maken

Alle verdriet wordt poëzie

Alles heeft zijn duistere kant

Zoals wanneer je liefde weg is, maak je klaar voor het einde

Om te leren leven

Oh, ik val altijd voor de liefdesspelletjes

Het leven laat me niet weten waar ik heen ga

Al deze verwarring heeft zojuist uitgeput wie ik ben

Ik val altijd voor liefdesspelletjes

Het leven laat me niet weten waar ik heen ga

Oh Oh

Heldere nachten, herinneringen die zullen worden

Geesten die uit een ver verleden komen

Niet alles in het leven wordt opgelost met een enkele gratie

Ik heb bijna altijd het gevoel verloren te zijn

Wat doe ik met deze leegte?

De onderkant van de ogen wijst naar de kou

De winterseizoenen maken alles grijzer en ik leef

Op zoek naar redenen om door te gaan, zelfs als ik de weg kwijtraak

Ook al heb ik geen reden om lief te hebben

En ook als bestaan ​​geen zin heeft

Zoveel als je mij vraagt

Ik kan niet zeggen dat ik van je hou

Alsjeblieft, schat, begrijp het

Dat wat we zijn verandert altijd

Oh, ik val altijd voor de liefdesspelletjes

Het leven laat me niet weten waar ik heen ga

Al deze verwarring heeft zojuist uitgeput wie ik ben

Ik val altijd voor liefdesspelletjes

Het leven laat me niet weten waar ik heen ga

Oh Oh