Dust - Kismet

Horizon is holding me it’s around my being,

so in these days I’m feeling close to you…

The dawn exiles to another world… If I’m awake it’s up to you

A deep silence fades away in a groan of pain

And my voice is choking for the failure of my path

Down to my lonely throne

Dust is my failure throne

Down to my lonely throne

Dust is over my throne

I guessed I’d rule the weakness

I guessed I’d rule the lie

To make the world without cry

I guessed I’d rule the power

I guessed I’d rule the day

When the dark took myself

So, I fade away in a way I can’t get more time

In trying to go up again, oh I know I’m just dust

I’ve consumed all my days in crying for my gift.

I guessed I’d rule the weakness

I guessed I’d rule the lie

To make the world without cry

I guessed I’d rule the power

I guessed I’d rule the day

When the dark took myself

So… Destiny reserved on us all the illusions of man.

I guessed I’d rule the weakness

I guessed I’d rule the lie

To make the world without cry

I guessed I’d rule the power

I guessed I’d rule the day

When the dark took myself

And I run without you

It’s so hard to find the way

The dust covers my coming back

I run without you

Now I know that maybe I don’t have to give in

I won’t

Horizon houdt me vast, het is rond mijn wezen,

dus in deze dagen voel ik me dicht bij je...

De dageraad verbannen naar een andere wereld... Als ik wakker ben, is het aan jou

Een diepe stilte vervaagt in een gekreun van pijn

En mijn stem stikt vanwege het mislukken van mijn pad

Op naar mijn eenzame troon

Stof is mijn faaltroon

Op naar mijn eenzame troon

Stof is over mijn troon

Ik vermoedde dat ik de zwakte zou beheersen

Ik dacht dat ik de leugen zou beslissen

Om de wereld zonder huilen te maken

Ik vermoedde dat ik de macht zou beheersen

Ik dacht dat ik de dag zou regeren

Toen het donker mezelf nam

Dus ik vervaag op een manier dat ik geen tijd meer kan krijgen

In een poging om weer omhoog te gaan, oh, ik weet dat ik slechts stof ben

Ik heb al mijn dagen verteerd door te huilen om mijn geschenk.

Ik vermoedde dat ik de zwakte zou beheersen

Ik dacht dat ik de leugen zou beslissen

Om de wereld zonder huilen te maken

Ik vermoedde dat ik de macht zou beheersen

Ik dacht dat ik de dag zou regeren

Toen het donker mezelf nam

Dus... het lot heeft ons alle illusies van de mens voorbehouden.

Ik vermoedde dat ik de zwakte zou beheersen

Ik dacht dat ik de leugen zou beslissen

Om de wereld zonder huilen te maken

Ik vermoedde dat ik de macht zou beheersen

Ik dacht dat ik de dag zou regeren

Toen het donker mezelf nam

En ik ren zonder jou

Het is zo moeilijk om de weg te vinden

Het stof bedekt mijn terugkeer

Ik ren zonder jou

Nu weet ik dat ik misschien niet hoef toe te geven

Dat doe ik niet