Боль - KIRIKIRI

Запутаны локоны

Тону я медленно шепотом

Ты не услышишь

Будто бы в коконе кукла

Под твоими лапами я только чище

Минорными нотами

Грязными тропами

В питерском омуте движа

Смущенные, но на «ты»

Со святым трепетом мы так хотели быть ближе

И что мы сделали с нами?

Мы ведь горя не знали

Мы ведь любили, цвели и мечтали

Касались мирами, касались телами

И что мы следи с нами?

Мы потеряли весь смысл в скандале

Я утопила весь трепет слезами

Ты сжёг все доверие гневом и племенем

Слова прорезают на сквозь

Неконтролируем злость

Грудь колесом у обоих, искры из глаз

Мы ведь оба заложники боли

Мы едины, мы врозь

Да мне тела не жалко, ты брось

Ты все твердил быть со мной это муки,

Но чьей же кровью испачканы руки?

Эта та же кровь что и на моих губах

Я окроплю ею алтарь, зажгу свечу, а после буду в хлам

Да, я демоница, я веду себя как тварь,

А ты защитник оппозиции, ты лишь мой святой бунтарь

Я сама все заслужила, о потомок самураев

Заключив душу в темницу из-за страха лишь страдаю

Я ведь темная демница, сбежавшая из рая,

Но твоё имя в странице

Ты моей кровью подписал ее

Запутаны локоны

Тону я медленно шепотом

Ты не услышишь

Будто бы с коконе кукла

Под твоими лапами я только чище

Минорными нотами

Грязными тропами

В питерском омуте движа

Смущенные, но на «ты»

Со святым трепетом мы так хотели быть ближе

verwarde krullen

Ik verdrink langzaam in een fluistering

Je zult het niet horen

Als in een cocon een pop

Onder je poten ben ik alleen maar schoner

kleine aantekeningen

Vuile paden

In de whirlpool van St. Petersburg

Beschaamd, maar op "jij"

Met heilig ontzag wilden we zo graag dichterbij zijn

En wat hebben we ons aangedaan?

We kenden geen verdriet

We hebben tenslotte liefgehad, gebloeid en gedroomd

Aangeraakt door werelden, aangeraakt door lichamen

En wat volgen we met ons?

We hebben alle betekenis verloren in het schandaal

Ik verdronk alle spanning met tranen

Je hebt alle vertrouwen verbrand met woede en stam

Woorden snijden er doorheen

Onbeheersbare woede

Borst als een wiel voor beide, vonken uit de ogen

We zijn allebei gijzelaars van pijn

We zijn één, we zijn uit elkaar

Ja, ik heb geen medelijden met het lichaam, je laat het vallen

Je bleef maar zeggen dat bij mij zijn een kwelling is,

Maar wiens handen zijn bevlekt met bloed?

Dit is hetzelfde bloed dat op mijn lippen zit

Ik zal het op het altaar sprenkelen, een kaars aansteken, en dan zal ik in de prullenbak zijn

Ja, ik ben een demon, ik gedraag me als een schepsel,

En jij bent de verdediger van de oppositie, je bent gewoon mijn heilige rebel

Ik heb zelf alles verdiend, o afstammeling van de samoerai

Omdat ik mijn ziel heb opgesloten vanwege angst, lijd ik alleen maar

Ik ben een duistere demon die uit het paradijs is ontsnapt,

Maar je naam staat op de pagina

Je ondertekende het met mijn bloed

verwarde krullen

Ik verdrink langzaam in een fluistering

Je zult het niet horen

Als met een cocon pop

Onder je poten ben ik alleen maar schoner

kleine aantekeningen

Vuile paden

In de whirlpool van St. Petersburg

Beschaamd, maar op "jij"

Met heilig ontzag wilden we zo graag dichterbij zijn