Arbol - Kinto Sol

Sopla el viento bañándome en polvo,

Soy necesitado veces un estorbo

En el mismo lugar nunca me he movido

Yo sé mi destino morir donde he nacido

Noches en vela días esperan

Siempre de pie dando ojos al que vuela

He sido testigo de conversaciones

Estado presente donde juran sus amores

Mi amigó un niño luego adolecentes

Sin querer queriendo conozco mucha gente

Siempre ha sido mi mejor amigo un perro

Extraño mis parientes que viven en el cerro

Aire puro necesitan los pulmones

Vital para la vida escúchenme señores

Nadie se da cuenta que pasan los años

La marca se ha quedado no me olvido de los años.

No importa el apellido tampoco el nombre

Enfrento el destino antes que estorben

Sin permiso me en puesto a su servicio

Sin estar de acuerdo como un sacrificio

Cerio callado sin poder hablar

Lo que hacen conmigo lo pueden pagar

Mi piel morena llena de arrugas en mi cuerpo

Aun sigo vivo y me tratan como muerto

Todo aquel es materiales todo por la feria

Si supieran mi dolor otra cosa aquí seria

Llora y juega siempre con sonrisa

Que al final nos vamos todos en cenizas

Una simple hormiga camina por mi cuerpo

Esta me recuerda cómo pasa el tiempo

Cada momento es importante en esta vida

Porque en un segundo esta se termina

Muchos de mis hijos con el viento se an marchado

Otros siguen cerca conmigo se an quedado

Bendita sea el agua sin ella moriría

Los niños con su juego me an hecho compañía

Amigos que tuve les toco la misma suerte

El tiempo a todos dobla aunque estés muy fuerte

Soy el primero en ver salir el sol

Me acompañan los pájaros cantando su dolor

Su calor se termina conmigo

Que me traten igual es lo único que pido

Sé que algún día todo esto va pesarles

Sigo aquí esperando que vengan a cortarme

(Gracias a Ernesto hernandez hernandez por esta letra)

De wind waait en baadt mij in stof,

Ik ben behoeftig soms een belemmering

Op dezelfde plek waar ik nog nooit ben verhuisd

Ik ken mijn lot om te sterven waar ik geboren ben

Slapeloze nachten dagen wachten

Altijd staand kijkend naar degene die vliegt

Ik ben getuige geweest van gesprekken

Staat aanwezig waar hun liefdes zweren

Mijn vriend een kind dan tieners

Zonder het te willen, ken ik veel mensen

Mijn beste vriend is altijd een hond geweest

Ik mis mijn familieleden die op de heuvel wonen

Schone lucht die de longen nodig hebben

Essentieel voor het leven luister naar mij heren

Niemand realiseert zich dat de jaren voorbij gaan

Het merk is gebleven, ik vergeet het niet door de jaren heen.

Het maakt niet uit de achternaam of de naam

Ik sta voor het lot voordat ze in de weg staan

Zonder toestemming stel ik mij tot uw dienst

Niet akkoord gaan als een offer

Stil cerium kan niet praten

Wat ze met mij doen, kunnen ze betalen

Mijn bruine huid vol rimpels op mijn lichaam

Ik leef nog en ze behandelen me als dood

Al dat materiaal is allemaal voor de beurs

Als ze mijn pijn kenden, zou hier iets anders zijn...

Huil en speel altijd met een glimlach

Dat we uiteindelijk allemaal in de as blijven

Een simpele mier loopt door mijn lichaam

Dit doet me eraan denken hoe de tijd vliegt

Elk moment is belangrijk in dit leven

Want in een seconde is dit voorbij

Veel van mijn kinderen met de wind zouden zijn vertrokken

Anderen zijn nog steeds close met mij, ze bleven

Gezegend zij het water zonder dat zou ik sterven

De kinderen met hun spel hebben me gezelschap gehouden

Vrienden die ik had gehad hadden hetzelfde lot

Tijd verdubbelt iedereen, zelfs als je erg sterk bent

Ik ben de eerste die de zon ziet opkomen

De vogels vergezellen me terwijl ze hun pijn zingen

Jouw warmte eindigt bij mij

Dat ze me hetzelfde behandelen is het enige wat ik vraag

Ik weet dat dit alles op een dag op je zal wegen

Ik wacht nog steeds tot ze komen en me snijden

(Met dank aan Ernesto hernandez hernandez voor deze teksten)