In My Head - King Leon

I don’t know how to start this

Fuck it

Dear diary, my very first installation

The sun ain’t glowing too hard, despite L. A's winter

I see some new kids on the block, though new ones come every week

This time they kicked that old nice lady up the block for some fee

You know the nice one who would come greet the fam every day

From my way to school

Now there’s a horizontal fence in its place

Seems like this is the new agenda for hoods

Yuppies and the new rich kids givin me dirty looks

Like I’m the invader here

Like I need to disappear

Like that little ol' lady’s a nuisance to everyone here

Just pack your bags and take the cash, cash out on all of your dreams

Because this little ol' hood of yours will be a place for me

Despite the crying and the screaming, and the shots of guns in the evening

Who could’ve thought the answer relied on displacing people?

So will I ever see the people I called family again?

I don’t know, maybe a sip of coffee’s the trick

There I go thinking again

Of all the lost time that I spent in my head

Where I can go and trot in the sand

And the pattering rain turns to waves in a flash

Ik weet niet hoe ik hieraan moet beginnen

Verdomme

Lief dagboek, mijn allereerste installatie

De zon gloeit niet al te hard, ondanks de winter in L.A

Ik zie een paar nieuwe kinderen in de buurt, hoewel er elke week nieuwe komen

Deze keer schopten ze die oude aardige dame tegen een vergoeding de straat op

Je kent de aardige die elke dag de fam kwam begroeten

Van mijn weg naar school

Nu staat er een horizontaal hek op zijn plaats

Het lijkt erop dat dit de nieuwe agenda voor kappen is

Yuppies en de nieuwe rijke kinderen kijken me vies aan

Alsof ik hier de indringer ben

Alsof ik moet verdwijnen

Alsof die kleine oude dame een last is voor iedereen hier

Pak gewoon je koffers en neem het geld, verzilver al je dromen

Omdat deze kleine ouwe kap van jou een plek voor mij zal zijn

Ondanks het gehuil en geschreeuw en de schoten van geweren in de avond

Wie had kunnen denken dat het antwoord afhing van het verdrijven van mensen?

Dus zal ik de mensen die ik familie noemde ooit weer zien?

Ik weet het niet, misschien is een slokje koffie de truc

Daar ga ik weer denken

Van alle verloren tijd die ik in mijn hoofd doorbracht

Waar ik kan gaan en draven in het zand

En de kletterende regen verandert in een flits in golven